اربعین حسینی فرصتی برای دلدادگی، زیارت و تجدید عهد با حضرت سیدالشهدا(ع) است؛ اما گاهی دل عاشق از یک نگرانی بزرگ لبریز می‌شود؛ نکند از قافله عشق جا بمانم؟

نگرانم… نگرانم…
نکند خواب بمانم؟

بغضی در سینه دارم؛ بغضی که می‌ترسم از شدت غم نه ببارد و نه آرام بگیرد و تا همیشه در دلم بماند.
نه ببارد، نه بکاهد و ابدالدهر در سینه‌ام بماند؟

دلم می‌خواهد اشک بریزم و در مسیر عشق قدم بگذارم. آرزو دارم کرب‌وبلا و نجف را ببینم و در کنار حرم حضرت اباعبدالله الحسین(ع)، دل از همه دلبستگی‌ها جدا کنم.

ای حضرت ارباب، نکند این بار هم قسمت من نشود که راهی کربلا شوم؟

دلم برای آن لحظه تنگ شده است؛ همان لحظه‌ای که زمزمه می‌کنم:
«حرم، اهل حرم، میر و علمدار نیامد…»

نکند باز بمانم؟

نکند پای پیاده به حرمت باز بماند
و حسرت و آه زیارتش در دلم بماند؟

نگرانم… نگرانم…
نکند دیر شود،
نکند جا بمانم…

اربعین حسینی فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ روایت دلدادگی عاشقانی است که با پای دل و گاه با پای پیاده، راهی کربلای عشق می‌شوند. آرزو می‌کنم امسال نیز نام ما در میان زائران و دلدادگان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) ثبت شود.

یا حسین(ع)، ما را از قافله عشق جا نگذار…

گوینده: فاطمه قائمی فر

تهیه کننده: ابراهیم باصری