دلش دريچه سبزي به سمت دريا بود
در امتداد نگاهش بهار پيدا بود
چقدر ساده به ديدار لاله ها مي رفت!
و غنچه غنچه غزل بر لبش شکوفا بود
حضور آبي آيينه ها تماشا داشت
امامزاده چشمش هميشه غوغا بود
من از گلوي يتيمان کوفه مي خوانم
قسم به آيينه ها انعکاس مولا بود
تمام غربت يک قرن را به دوش کشيد
فقط شبيه خودش مرد بود، آقا بود!
… و رفت و هستي خود را به ابرها بخشيد
رفيق هر شب باران به فکر گل ها بود

پایگاه خبری شهید یاران،
سالگرد شهید عباس بابایی را گرامی میدارد
روحش شاد یادش جاودانه باد

گوینده: فاطمه قائمی فر