20 کيلومتر تا مقصد
اکثر حوادث دلخراش رانندگي که منجر به فوت و صدمات جبران ناپذير مي شود، غالبا در حوالي 20 الي 30 کيلومتري مقصد مسافران رخ مي دهد، يعني دقيقا زماني که رانندگان گمان مي کنند که بهتر است از توقف براي استراحت خودداري کرده و سريعتر خود را به مقصد برسانند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران از کردستان؛ آمار سالانه جانباختگان در حوادث رانندگي به ويژه در ايام تعطيلات، يکي از تامل برانگيزترين و ناراحت کننده ترين آمارهايي است که همه ساله در کشور منتشر مي شود.
اين آمار، شامل جزئيات مختلفي از جمله علل تصادفات مي باشد که موارد نام آشنايي چون سرعت، سبقت غيرمجاز، عدم توجه به جلو، انحراف به چپ و مواردي ديگر از اين دست در آن به چشم مي خورد و اين موارد در کنار وضعيت جاده و ايمني خودرو، شرايط جوي و…. شاخص هاي مربوط به اين علل تصادفات در کشور را تشکيل مي دهد.
نزديک به 900 فوتي و حدود 20 هزار مجروح در تصادفات رانندگي ايام تعطيلات نوروز 1404، علت تامل برانگيز بودن آمار سوانح جاده اي کشور است، آماري که بيشتر شبيه به تعداد جان باختگان يک جنگ تمام عيار است تا تعطيلات نوروزي که قرار بوده در آن هموطنان خاطراتي خوبي را با خانواده خود رقم بزنند.
در اين آمار دلخراش عامل انساني از مهمترين علل مورد مشاهده مي باشد که بارها و بارها در اين خصوص صحبت شده يا پويش هاي مختلفي در باب اين موضوع به اجرا گذاشته که در سال جاري تحت عنوان “نه به تصادفات” به طور گسترده اي در کشور به اجرا در آمد.
مواردي چون پرهيز از سرعت، سبقت غيرمجاز، رانندگي با سعه صدر يا توقف در طول مسير براي استراحت و تجديد قوا و بسياري از موارد ديگر همچون تابلوهايي که در طول مسير به منظور هشدار به رانندگان براي رعايت قوانين رانندگي نصب شده همگي با هدف کاهش تاثير عامل انساني در تصادف برنامه ريزي و اجرا مي شود و به حدي اين اقدامات گسترده و فراگير است که به جرات مي توان گفت هيچ راننده يا فردي نمي تواند اين ادعا را داشته باشد که از آگاهي لازم در اين خصوص برخوردار نبوده است.
آگاهي لازم در خصوص رانندگي و خطرات ناشي از عدم توجه به هشدارهاي پليسي در حوزه عامل انساني تنها از يک منزله قابل بحث است، اينکه فرد به خطر انداختن جان خود، خانواده يا ديگران هموطنان را “انتخاب کرده است” و اکنون اين آسيب و يا فقدان تاسف بار نتيجه آن انتخاب بوده، نه عدم آگاهي که نهايتا نتيجه آن پشيماني و ندامت است.
نکته جالب در تصادفات جاده اي که شايد توجه لازم به آن نشده باشد، آمار نقطه اي يا محل وقوع سوانح جاده اي است که نشان مي دهد بخش قابل توجهي از اين تصادفات در حوالي 20 الي 30 کيلومتري شهرهايي رخ داده که مقصد مسافران بوده، يعني دقيقا نقطه اي که رانندگان از توقف براي استراحت پرهيز کرده و سعي کرده اند حتي با افزايش سرعت خود را مقصد رسانده و در آنجا استراحت کنند.
متاسفانه اين اقدام راننده و خودداري او براي استراحت يا تلاش نابجا و خطرساز او براي رسيدن سريعتر به مقصد، غالبا با نتيجه تلخ و جبران ناپذير يعني”خواب آلودگي”، “تصادف” و نهايتا آسيب هاي جدي يا مرگ همراه بوده است، اتفاق تلخي که مي توانست با يک توقف و استراحت مختصر از آن جلوگيري کرد.
اکنون گزارش واقعي از يک پرونده تصادف را با هم مرور مي کنيم.
واحد گشت پليس راه با اعلام برخورد يک دستگاه خودرو سواري سمند با گارد ريل به محل حادثه اعزام شده بود، اين حادثه 4 کشته و يک مجروح داشت و تنها بازمانده اين تصادف مرگبار راننده خودرو يعني پدر خانواده بود.
وضع عمومي راننده مطلوب بود اما بسيار متاثر از اين حادثه، مرتب با خود زمزمه مي کرد که ايکاش براي استراحت توقف کرده بودم، کاش براي رسيدن به مقصد عجله نمي کردم و مدام در حال سرزنش خود بود.
علت حادثه خواب آلودگي راننده بود که موجب عدم کنترل خودرو و نهايتا انحراف از جاده با سرعت بالا و برخورد با گاردريل شده بود.
اين حادثه در 20 کيلومتري مقصد مورد نظر راننده رخ داده و متاسفانه همسر و 3 فرزند راننده در اين حادثه جان خود را از دست دادند، موضوعي که شايد با يک توقف کوتاه و استراحت مي توانست جور ديگري رقم بخورد.
به قلم: سرهنگ حسين رضا رشيدي/ معاون هماهنگ کننده فرماندهي انتظامي استان کردستان