عملیات مقاومت در فلسطین اشغالی ضربات روحی شدیدی را به صهیونیست‌ها وارد کرده است. به گزارش پایگاه خبری شهیدیاران ،روزنامه یدیعوت احارانوت در گزارشی به تبعات روحی و روانی عملیات مقاومت که وارد نهمین ماه آن شده است، پرداخت. آرئیلا رینگل هافمن در یادداشتی در این رسانه عبری زبان تاکید کرد: با گسترش عملیات ضد […]

عملیات مقاومت در فلسطین اشغالی ضربات روحی شدیدی را به صهیونیست‌ها وارد کرده است.

به گزارش پایگاه خبری شهیدیاران ،روزنامه یدیعوت احارانوت در گزارشی به تبعات روحی و روانی عملیات مقاومت که وارد نهمین ماه آن شده است، پرداخت.

آرئیلا رینگل هافمن در یادداشتی در این رسانه عبری زبان تاکید کرد: با گسترش عملیات ضد اسرائیلی شرایط ناامیدانه در میان اسرائیلی‌ها بیشتر می‌شود.

علت این ناامیدی هم احساس ناتوانی در متوقف کردند ضرب آهنگ مقاومت است.به اعتراف این نویسنده درست است که نیروهای امنیتی اسرائیلی مجریان عملیات را به از پای در می‌آورند یا حامیان و هدایت کنندگان آنها را بازداشت می‌کنند اما در همین حال در از بین بردن انگیزه انجام چنین اقداماتی ناتوان نشان داده است امری که می‌تواند به یکی از چالش‌های اصلی در مقابل کابینه راستگرای آتی تبدیل شود.

در ادامه این یادداشت آمده است، هر اسرائیلی هر روز از خود این سئوال فرسایشی را می‌پرسد که اگر من در آن مکانی که عملیات اخیر در آن به وقوع پیوست بودم، چه می‌شد، این به آن معنی است که فقط نام ها، چهره‌ها و سن افراد قربانی شده طی ۲۰ سال اخیر تغییر پیدا کرده‌اند در حالی که هیچ چیز از حافظه جمعتی اسرائیلی‌ها در رابطه با روزهای انتفاضه مسجد الاقصی پاک نشده است، ما همچنان اتفاقات و صداهایی که در خیابان‌های تل‌آویو و قدس رخ داده‌اند را به یاد داریم وواژه‌ها و تکه کلام‌های به کار رفته در آن دوره را همچنان در خاطرات خود حفظ کرده‌ایم.

این نویسنده در بخش دیگری از مقاله خود اعتراف می‌کند: بازگشت عملیات فلسطینی که از چند ماه پیش به طور مستمر و بدون توقف ادامه پیدا کرده است، به این معنی است که این عملیات توانسته است روتین زندگی ما را تحت الشعاع خود قرار داده و ظاهرا ما باید برای مدتها بدین شکل زندگی کنیم.

نویسنده بر این باور است که اسرائیلی‌ها در گیر و دار حوادثی زندگی می‌کنند که اوج رخدادهای یک انتفاضه محسوب می‌شود، حتی اگر سرویس‌های امنیتی بخواهند از بکارگیری این واژه طفره هم بروند و آن را حملات تکرویانه و انفرادی توصیف کنند، بازهم نمی‌توان از این حقیقت گریخت.