پایگاه خبری شهید یاران | «مشکل من این است که باکری ندارم!»؛ این جمله، نه یک شعار، که یک فریاد از عمق جان است. ابراهیم باصری، فعال حوزه ایثارگران و فرزند شهید، با انتشار ویدئویی از یک واگویه صوتیِ سوزناک، دست بر روی زخمی گذاشته است که سالهاست بر پیکره مدیریتی کشور سنگینی میکند. 🔹 […]
پایگاه خبری شهید یاران | «مشکل من این است که باکری ندارم!»؛ این جمله، نه یک شعار، که یک فریاد از عمق جان است. ابراهیم باصری، فعال حوزه ایثارگران و فرزند شهید، با انتشار ویدئویی از یک واگویه صوتیِ سوزناک، دست بر روی زخمی گذاشته است که سالهاست بر پیکره مدیریتی کشور سنگینی میکند.
🔹 نابغه در شیارِ بنبست؛ روایت یک غربت
در محتوای صوتی منتشر شده، راوی از لحظات سختی میگوید که در محاصره، نه آب بود و نه غذا؛ اما یک نفر بود که در اوج تنهایی، راه را نشان میداد. کسی که هرگز نمیگفت «من»، بلکه «راه» بود. باصری با استناد به این روحیه میگوید: «پیرِ من (درد بزرگ من) این است که امروز آن باکریها را ندارم.»
🔹 ملتی بزرگ و مسئولانی که گاهی کوچکاند
باصری با نگاهی منتقدانه به وضعیت جاری تصریح میکند: «خدا گواه است که ما ملتی داریم که با وجود تمام تحریمها، فشارها و کوتاهیِ برخی مسئولان ناکارآمد و نفوذی، پای این پرچم نیلگون ایستادهاند. اما سوال اینجاست: چرا ظرفیت جوانان مؤمن، متخصص و متعهد پشت سدِ نفوذیها و کجفهمیها مانده است؟»
🔹 تغییر تفکر؛ از مدیریتِ پشتمیزنشین تا مدیریتِ باکریوار
این فعال ایثارگر معتقد است جمهوری اسلامی ایران برای عبور از مقطع حساس کنونی، بیش از هر زمان دیگری به «باکریهای جامعه» نیاز دارد. کسانی که در بنبستها، راه را پیدا کنند نه اینکه خود، بنبستی برای رفاه و معیشت مردم باشند.
وی در پایان با یک نیایشِ استراتژیک میگوید: «خدایا! فرصت خدمت به باکریهای این جامعه را فراهم کن. بگذار فرزندانِ متخصص و مخلصِ این خاک، گره از سفره و زندگی این ملت صبور بگشایند.»
پایگاه خبری شهید یاران معتقد است: تا زمانی که تفکر «باکری» در ادارات و وزارتخانههای ما حاکم نشود، گرههای کورِ تحمیلی باز نخواهد شد. زمان آن رسیده است که راه برای رویشهای جدید انقلاب باز شود.
Sunday, 10 May , 2026