پدرم…شهید ظهراب سلطانی از سال ۱۳۶۱ تا امروز، زمان برای همه گذشته است؛ برای تو، در جوانیِ آن قاب ایستاده و برای من، در حسرتِ آغوش تو پیر شده است. حالا چهل‌وچهارساله‌ام.به عکست که نگاه می‌کنم، دلم می‌لرزد؛ من از پدرِ توی قاب بزرگ‌تر شده‌ام، اما هنوز نمی‌دانم با بغضِ کودکی که در سینه‌ام تو […]