وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ آل‌عمران( آیه 169)

همزمان با تشییع میلیونی شهیدان سید حسن نصرالله و شهید صفی الدین در بیروت ، دانشجویان راه نور از سراسر کشور بامردم شهید پرور استان خوزستان در شهرستان خرمشهر با نماد به سوی قدس در مسجد جامع این شهرستان جایی که تاریخ گواه پیروزی خون بر شمشیر را بر آن می‌دهد گرد هم آمده و شعار (انا علی العهد) سر دادند.

محسن رضایی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در مراسم وداع دانشجویان با پرچمدار آزادی فلسطین در مسجد جامع خرمشهر اظهار داشت: گاز‌هایی که در بمب‌ها جایگذاری شده بود، باعث شهادت شهید نصرالله شد و رژیم صهیونیستی در لبنان اقدام به ترور صنعتی با استفاده از پیجر‌ها کردند.

وی افزود: بعد از واقعه پیجرها، اقدام به ترور شهید نصرالله با مدرن‌ترین بمب‌های آمریکا به میزان ۸۵ تن کردند.

محسن رضایی تصریح کرد: پس از شهادت سیدحسن با تانک‌های خود وارد خاک لبنان شدند، اما هر چه پیشروی می‌کردند رزمندگان حزب الله از زیر زمین آنان را هدف قرار دادند.

وی عنوان کرد: می‌خواستند آسمان را بر روی ایرانیان ببندند به امید آنکه مراسم تشییع خلوت باشد، اما رکب خوردند و امروز سیدحسن نصرالله بار دیگر متولد شد.

شایان ذکر است در این مراسم حاج حسین یکتا با راوی گری خود حال و هوای مراسم را عاشورایی کرد و حضور مدیران و مسئولین استانی و شهرستانی در این مراسم خود نشانگر اهمیت و تجدید میثاق با امامین ، شهدا و جبهه مقاومت را داشت.

مدیرکل بنیاد شهید استان خوزستان حسن نورانی،با سرکشی و رسیدگی به مشکلات خانواده های معظم شهدای شهرستان خرمشهر ، به همراه نماینده ولی فقیه بنیاد استان خوزستان با حضور در گلزار شهدای این شهرستان تجدید بیعت کردند.

خبرنگار :وحید شعبان نژادیان

والعاقبه للمتقین

نوشته تشییع میلیونی شهیدان مقاومت با حضور سردار سرلشکر محسن رضایی در خوزستان: اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

از طرفی صدام که تحت حمایت قدرت های بزرگ جهان قرار داشت، با تظاهر به صلح تلاش می‌کرد، شرایط خود را ترمیم و تقویت کند.

همچنین صدام در مصاحبه‌ای رسمی از ایران خواسته بود که آتش‌بس ما را بپذیرد تا نیروهای ما بتوانند برای رویارویی با اسرائیل همراه ایران آماده شوند.

اما امام خمینی (ره) که خود بنیانگذار انقلاب اسلامی در ایران بود با هوشمندی این شرایط را مدیریت و نقشه های دشمنان رو مثل همیشه نقش برآب کردند.

ایشان در سخنرانی که در جمع فرماندهان نیروی زمینی ارتش در روز 22 خردادماه 1361 به ادعاهای دروغین صدام در صلح طلبی واکنش نشان داده و بر شروط بحق ایران بر پایان دادن به جنگ و پذیرش صلح تاکید کردند که در ادامه متن کامل سخنرانی امام در روز یاد شده را می خوانید:

بسم الله الرحمن الرحیم‌

پیروزی رزمندگان عامل مخالفت ابرقدرت‌ها

قبلًا من تشکر می‌کنم از اینکه در یک همچو روزی که ان شاء الله مفتاح تمام پیروزیهاست، خدمت شما جوانان عزیز و رزمنده رسیده‌ام.

آنچه که از خارج همیشه به ما خبر می‌رسد و آنهایی که می‌روند اطلاع به ما می‌دهند و گاهی بعض شخصیتها به ما پیام می‌فرستند که شما عمق این کاری که کردید، خودتان هم نمی‌دانید. تمام این بررسیها، بررسیهای ظاهری و پیشرفتهای ظاهری این نیروهای اسلامی است. عمق این پیشرفتهای ظاهری هم همان طوری که به ما گفته می‌شود، پیام می‌فرستند، برای خودمان هم باز خیلی واضح نیست که جمهوری اسلامی و این نهضتی که در ایران پیدا شده است، در همان عمق طبیعی و مادی‌اش چه دگرگونی‌ای در همه ارزشها ایجاد کرده است. و شما باید بدانید که ملتها، حتی آن ملتهایی که الهی هم نیستند، اینها همه‌شان- که جزء مستضعفان جهان هستند، و همیشه در تحت سلطه مستکبران بوده‌اند- امید دوخته‌اند به این نهضتی که در ایران حاصل شده است.

و این یک مسأله بزرگی است که در همین بُعد طبیعی برای رزمندگان ما و برای ملت ما حاصل شده است که عمقش آن قدر زیاد است که همه قدرتهای خارجی و همه رسانه‌های خارجی به ضد این قیام کرده‌اند. اگر این یک امر عادی بود، نباید این همه‌ هیاهو در دنیا راه بیفتد. این همه سر و صدا بلند بشود، این همه مخالفت بشود. هر چه عمق مخالفت رسانه‌های گروهی و قدرتهای بزرگ زیادتر باشد، کشف می‌کند که عمق پیشرفتهای نظامی و طبیعی شما بیشتر است. اگر یک امر عادی بود نباید این قدر امریکا دنبالش باشد که این را با هر حیله‌ای که باشد در همین جا خفه کند.

این یک امر غیر عادی است حاصل شده است. و ما در عمق ظاهری این قضیه هم که ملاحظه کنیم، با همین ارزش‌های ظاهری که مورد بررسیهای رسانه‌های گروهی است، مورد بررسی مقامات نظامی دنیاست، این یک عمق زیادی دارد که کم کم دارد برای دنیا ظاهر می‌شود، و تا کنون آن عمق معنوی که در این نهضت و در این ملت حاصل شده است، در خارج کمتر به این توجه شده است. تمام نظرها رفته است روی مسائل نظامی و پیشرفت‌های نظامی که تصدیق دارند که این یورشهایی که از طرف این رزمندگان ایرانی حاصل می‌شود، اینها سابقه ندارد، وضعش یک وضع دیگری است غیر اوضاع جنگهای دنیا.

اینها همه توجه به همین پیشرفت‌ها و شکست‌ها و امثال این دارند. نظر دارند به اینکه ایران با اینکه یک جمعیت محدودی است- به چهل میلیون بیشتر نمی‌رسد این جمعیت- و تمام قدرتها هم با آن مخالفت کرده‌اند و بعد از انقلاب هم هست- که انقلاب خودش یک چیزی است که هر جا که حاصل می‌شود اوضاع را به هم می‌زند- نظام را به هم می‌زند. لکن وقتی ملاحظه کردند که امروز ما در سال چهارم انقلاب واقع هستیم و همه چیزمان بهتر از اول است، یعنی اگر اول یک نقصی در نظام ما داشتیم، نقصی در نیروهای نظامی و انتظامی داشتیم، نقصی در انسجام گروههایی که همه مسلح‌اند داشتیم- امروز آن نقص رفع شده است. اینها همه روی حسابهای مادی حساب شده است.

ما عمق مساله را از جهت معنوی واقعاً نمی‌توانیم ادراک کنیم. یک جمعیتی که در طول تاریخ و خصوصاً این رژیم سابق کوشش کردند که این جمعیت را از همه چیز بی‌خبر نگه دارند؛ از همه اوضاع دنیا، کوشش کردند که این جوانهای ما که باید خدمت بکنند به این کشور، ابتلا پیدا کنند به مواد مخدره، به جاهایی که شهوانی هست. آن همه مراکز شهوت و آن همه مراکز فحشا درست کردند و عرضه کردند بر این ملت در طول این دهها سال اخیر که شدت پیدا کرد، و در زمان محمد رضا از همه وقت بیشتر شدت داشت.

و شما از جهت اخلاقی و فرهنگی ایران باید این معنا را اعتقاد [پیدا] کنید که اگر، این انقلاب به داد ایران نرسیده بود، ایران در سراشیبی محو و فنا واقع شده بود که اصلًا اسمش از تاریخ باید محو بشود. به طوری تبلیغات شده بود که همه چیز ما را می‌خواستند وابسته کنند به غیر، و به ما حالی کنند که شما هیچ کاری ازتان نمی‌آید، اصلًا جنگ معنا هیچ ندارد، شما نمی‌توانید اصلًا جنگ بکنید با هیچ جا اصلًا. ما در این سه سال، نزدیک به چهار سال- یعنی، وارد در چهار سال که شدیم- این عمق پیشرفت ظاهری را به دنیا حالی کردیم به حکومتهای بزرگ دنیا، به قدرتهای بزرگ دنیا. این کاری که شما برادرها و دوستان شما و همقطارهای شما انجام دادند، حالی کردند به آنها که ما در عین حالی که یک جمعیت کمی هستیم، لکن توانایی این را داریم که با هر قدرتی مقابله کنیم.

تحول الهی ملت ایران‌

لکن آن عمق دومی که اساس مطلب است که عمق معنوی این قضیه [باید] باشد. آقا، یک کشوری که سالهای طولانی زحمت کشیده‌اند، یک قشر از روشنفکر با قلم، با تبلیغ، با تعلیم، زحمت کشیده‌اند، یک قشر مطبوعاتی و رسانه‌های گروهی با همه قدرت زحمت کشیده‌اند که این کشور را از خودش تهی کنند؛ یعنی، اعتقادش را این طور کنند، مغزشان را شستشو کنند و اینها را معتقد کنند به اینکه شما هیچ نیستید، باید تحت لوای یا شرق یا غرب [زندگی کنید] غرب می‌گفت تحت لوای غرب، شرق می‌گفت تحت لوای شرق باید زندگی کنید، و الّا هیچ کاری از شماها ساخته نیست- و وارد شد این انقلاب بر یک همچو جمعیتی که لااقل، در این پنجاه سال، بیشتر از همیشه تحت این طور تربیتها بودند؛ دانشگاهش این طور تربیت می‌کرد و ارتشش را این طور تربیت می‌کردند، و همین طور همه چیزش را، عمق معنوی این، این است که در مدت کمتر از یک سال- باید بگوییم- آن چنان تحول در این جمعیت حاصل شد و آن چنان منقلب شد این جمعیت به یک موجود دیگر؛ آن جمعیت رفاه طلب به یک جمعیت سلحشور و جنگجو، آن‌ جمعیت میان تهی از کارهایی که باید خودش انجام بدهد به یک جمعیت متفکر در امور خودش و زحمتکش برای کشور خودش و رفتن رو به کفا برای زندگی خودش!

و اگر به داد این جمعیت خدای تبارک و تعالی نرسیده بود، خدا می‌داند که مساله فحشا را به کجا رسانده بودند. شما شاید خیلی‌هایتان مطلع باشید از آن قصه‌ای که در شیراز اتفاق افتاد و آن بساطی که درست کردند «۲» و آن عقدی که واقع شد ما بین یک پسر و یک مرد. اینها دنبال یک همچو چیزی بودند؛ می‌خواستند این کشور را به اینجا برسانند. خدا به فریاد این ملت رسید؛ ملت مظلوم و متحول کرد این جمعیت را به یک جمعیت حزب اللهی، یک جمعیتی که همه چیزش را دارد برای خدا می‌دهد. این مساله مهم است؛ این مسئله‌ای که آن اشخاصی که در صدد تهذیب هستند، در صدد تزکیه نفس هستند، پنجاه سال زحمت می‌کشند؛ بعد از زحمتهای فراوان پنجاه ساله به یک مقامی می‌رسند. و این جوانها را خدای تبارک و تعالی آن طور در ظرف یک مدت بسیار کم متحول کرد به یک مقامی که آنهایی که پنجاه سال زحمت کشیده‌اند، نرسیده‌اند به این مقام، نرسیده‌اند به آنجا که غیر از خدا اصلًا هیچی نخواهند، شهادت را این طور طالب باشند. این طور شهادت را در بر بگیرند.

این یک مسأله مهمی است. ما همیشه باید در نظر داشته باشیم که این مساله، مسئله عادی نیست که یک نفر آدم، صد نفر آدم، هزار نفر آدم یا همه بتوانند انجامش بدهند. یک کشور چهل میلیونی که با بی‌بند و باری می‌خواستند اینها را بار بیاورند و همه قدرتها دنبال این معنا بودند و همه تبلیغات و همه گفتار و همه نوشته‌ها دنبال این بود، یکدفعه متحول بشود به یک کشوری که همه حزب الله هستند و همه آن چیزهایی [را] که شهوی بود و آن چیزهایی [را] که مربوط به شهوات نفسانیه بود، دور ریختند و ایستادند در مقابل قدرتهای بزرگ و شکست دادند آنها را. این تحول، تحولی است که شرق و غرب نمی‌توانند بفهمند. آنها هر چیزی می‌توانند بفهمند، همین در سطح مادیت اشیا را ارزیابی می‌کنند که کدام پیروز شد، کدام پیروز نشد.

در سطح معنویت اینها نمی‌توانند اصلًا تصور کنند که یک کشور چهل میلیونی چطور متحول شده است به یک چیزی که جوانهایشان را می‌دهند و گریه می‌کنند که کاش یکی دیگر هم داشتند. دست و پایشان را از دست داده‌اند و تاثرشان به این است که من ندارم که باز [به جبهه‌] بروم! و این صحنه‌های بسیار نورانی که در جبهه‌ها [است‌] شما که هستید، بهتر از ما می‌دانید که چه صحنه‌هایی است. وقتی که آقایان می‌آیند اینجا با من صحبت می‌کنند، واقعاً انسان تعجب می‌کند از اینکه این چه شد، چه قضیه‌ای واقع شده است که این طور تحول حاصل شد. البته چون قدرت خداست، تعجبی ندارد، با قدرت خدا واقع شده است و ما امروز و آخر، اول همه جا نصر را باید از خدا بدانیم. نصرت مال اوست. ما چیزی نیستیم. نصرت، نصرتی است که او به ما داده است.

حضور باشکوه روحانی و ارتشی و پاسدار در جبهه‌های جنگ‌

این قدرتی که الآن در ایران هست که همه رویش حساب دارند می‌کنند، همه کشورها رویش حساب می‌کنند و بدون جهت، بسیاری از کشورها هم ترسیده‌اند، این یک قدرتی است که خدا داده است این یک چیزی نیست که ما بتوانیم تحصیلش بکنیم، این چیزی است که خدا به ما عنایت فرموده است. بنا بر این، ما باید روی همین مساله همیشه تکیه بکنیم، روی این مساله که ما خودمان چیزی نیستیم و هر چه هست مبدا غیبی دارد و آن مبدا غیبی است که ما را کمک می‌کند. آقا، شوخی نیست که یک جمعیت کثیری با زحمتهایی یک دژی برای خودشان- به آن دژهای محکم- درست بکنند و در پناه آن دژ باشند و یک جمعیت کمی از بیابان به آنها حمله بکنند و تسلیم بشوند آنها. تسلیم برای این است که می‌ترسند. ترس را که در آنها ایجاد کرده است؟ ما که جمعیتمان به اندازه آنها نبود. ما که در بیابان بودیم و در معرض اینکه آسیب ببینیم، و آنها در پناهگاهها بودند و در دژهایی که درست کرده بودند و این خوف را هم نداشتند. این یک خوفی بود که خدای تبارک و تعالی در قرآن هم از آن اطلاع داده است «۳» که در صدر اسلام‌ خدا یک قسم از چیزهایی که پیروز می‌کرد کشور اسلامی را همین بود که رعب در دل مقابلین آنها القا می‌فرمود.

ما مرهون این رحمتهای بزرگ الهی هستیم و در عین حال، مرهون این ملت هستیم که این طور همه با هم کمک می‌کنند. سابقه اصلًا ندارد، از اول تاریخ تا حالا سابقه ندارد که روحانی و ارتشی و پاسبان و پاسدار و امثال اینها در کنار هم باشند و در کنار هم جنگ بکنند. اصلًا این سابقه‌ای ندارد. هیچ جا، نه حالا سابقه دارد، بعدها هم معلوم نیست که، مگر به برکت اسلام جای دیگر پیدا کند یک همچو چیزی که همه‌شان با هم باشند. و این صحنه‌هایی که در سنگرها، که اینها همه با هم هستند- برای من نقل می‌کنند- واقعاً صحنه‌هایی است که اعجازآمیز است. و قدر این صحنه‌ها را بدانید.

شرایط عقلایی برای صلح‌

و اما بعض مسائلی که ما الآن در پیش داریم: شما می‌دانید که ما از اولی که این جنگ شروع شد تا حالا، چه آن روزی که صدام کوس قادسیه برای خودش می‌زد و چه امروز که دیگر اسمی از او نیست و رفته است آنجایی که خدا می‌داند، ما مسائلمان مسائلی بوده است که یکی بوده؛ آن هم برای این است که یک مسائلی که ما گفتیم، یک چیزی نبوده که می‌خواستیم تحمیل کنیم، یک چیزی بوده است که وقتی عرضه کنیم به همه عقلای دنیا و همه جنگنده‌های دنیا، عرضه کنیم به آنها، از ما می‌پذیرند. ما از اول می‌گفتیم که شما ریختید در منزل ما، در شهرهای ما، در کشور ما، حمله کردید و غافلگیرانه وارد شدید در کشور ما و آن همه خرابی کردید و آن همه جرم کردید و آن همه کشتار کردید، باید بروید بیرون.

یکی از شرایط ما این است که بروید بیرون. این را چه انسانی می‌تواند بگوید که این شرط، یک شرط تحمیلی است؟ خوب، دزد آمده تو خانه ما، تو اثاث ما را برداشته و جمع کرده، می‌گوید: حالا بیا صلح کنیم، اینها مال من! خوب همین است دیگر؛ اینها دزدهایی بودند که ریختند به این کشور و هر چه هم بود در این شهرها برده‌اند. هر چه مردم مال داشتند، اگر یک مقدارش را توانستند خود اینها حمل کنند از محلشان، کرده‌اند، اگر نه، آنها برده‌اند و از بین برده‌اند و آن همه خرابی کرده‌اند و خرابیهایی که در هیچ جا متعارف نیست. مغول هم که به ایران حمله کرده، این طور نبوده است که وقتی یک شهری را می‌گیرد تا آخر خرابش کند. شهرهای ما را این طور کرده‌اند اینها. خوب ما می‌گوییم که شما وارد شدید به [کشور] ما و این همه جرم کردید، حالا می‌گویید که بیایید با هم صلح کنیم. صلح کنیم؛ یعنی، خوزستان مال شما؛ یعنی، آن قدری که شما گرفتید مال شما. نه، هیچ وقت، هیچ کس نمی‌پذیرد.

ما می‌گوییم شما بدون قید و شرط، باید بیرون بروید. اگر هم بیرون نروید، بیرونتان می‌کنیم. بهتر هم برای خودتان همین است که بی‌خود این جوانهای بیچاره را به زور نیاورید و به کشتن بدهید. خودتان بروید بیرون. این یک مسئله‌ای است که همه عقلای دنیا می‌پسندند از ما که کسی آمده است منزل شما و خرابکاری کرده، حالا به او می‌گویید: بروید بیرون، اگر می‌خواهید یک تفاهمی بشود، باید بروید بیرون.

تشویق جانی در صلح با متجاوز

مسأله دوم، مسأله خسارت‌هایی است که وارد کردند. قضیه جبران خسارت یک جهت مادی دارد، یک جهت سیاسی و معنوی. جهت مادی‌اش گرچه زیاد است برای ما، این طوری که همه شهرها را خراب کرده‌اند و هر چه ما داشتیم به هم زده‌اند و البته جوانهای ما هر دانه‌ایش ارزش همه لشکر آنها را داشت و از دست ما گرفته شدند اینها؛ ارزش مادی قضیه خیلی زیاد نیست، عمده ارزش معنوی است و ارزش سیاسی مسأله.

اگر بنا باشد که یک کسی بیاید، هر چه جرم دارد بکند و هر چه دستش می‌رسد جنایت وارد کند و بعد بگوید که خوب، حالا دیگر صلح می‌کنیم، من می‌روم بیرون؛ بسیار خوب، صلح می‌کنیم! خوب، این جنایتی که کردی چرا؟ اگر ما این مطلب را اغماض کنیم، نه از باب این است که یک مساله- مثلًا- مادی را اغماض کرده‌ایم، یک مسأله معنوی را ما اغماض کرده‌ایم؛ یعنی، یک ستمگر و یک گروه ظالم را ما تشویق کرده‌ایم به اینکه باز [ظلم‌] بکنید. فردا هم باز دوباره برگردند و همین بساط را در آورند، بعد هم بگویند که آقا، بسیار خوب، باز صلح می‌کنیم! هی خلاف کنند و هی بگویند صلح‌ می‌کنیم! این باید جلویش گرفته بشود.

در دنیا باید این طور تعدیاتی که واقع می‌شود جلویش گرفته بشود. یکی از مواردی که باید، جهتی که باید به او جلوگیری بشود این است که همه خسارتهایی که وارد شده باید بدهید. الآن می‌گویید که ما- دروغی هم می‌گویند البته- که ما بیرون می‌رویم و قبول می‌کنیم فلان، خوب، بسیار خوب، الآن بروند بیرون، و همین حالا کارشناسها هم بیایند و جریمه‌های اینها را ارزیابی کنند که چقدر بوده.

یک گروه دیگر هم بیایند و ارزیابی کنند که کی مجرم است. ما اگر مجرم را امروز رهایش کنیم؛ امروزی که ما قدرت داریم، [جسور می‌شود.] ما آن روزی هم که صدام آن کوس کذا را می‌زد، مسائل‌مان همین بود، امروز هم که قدرت دست ماست و صدامی تو کار نیست، امروز هم همان حرف ها را ما می‌زنیم و آن حرف این است که مجرم باید معلوم بشود کی است. اگر ما مجرم هستیم، دنیا به ما هر چه می‌خواهد، بگوید و اگر آنها مجرم هستند، باید همان طور حکومت بشود، به طور عدالت حکومت بشود. ما عدالت را می‌خواهیم.

ما هیچ وقت طالب جنگ از اول نبودیم. اگر چنانچه عراق به ما حمله نکرده بود، ما دفاع نمی‌کردیم. اما دفاع ما کردیم، ما جنگ نکردیم تا حالا. در عین حالی که رزمندگان ما و فرماندهان ارتش و سپاه به ما گفتند اجازه بدهید ما وارد بشویم در آنجا و با آنها چه بکنیم [ما گفتیم: فقط دفاع کنید] خوب، ما هم، ما می‌خواهیم دفاع بکنیم؛ دفاع که یک مساله عقلی است. یک مسأله‌ای است که حتی حیوانات هم اصلًا وقتی بخواهند حمله کنند، دفاع می‌کنند. دفاع یک مساله طبیعی است. ما همیشه دفاع کرده‌ایم تا حالا، هیچ وقت جنگ نکرده‌ایم.

صلح طلبی صدام نظیر صلح طلبی اسرائیل‌

ما که می‌گوییم که ما جنگجو نیستیم مثل شماها؟! ما صحیح می‌گوییم و شاهد داریم و آن است که از ما دفاع است. شمایی که می‌گویید ما صلح طلبیم، صلح طلبی شما مثل صلح طلبی اسرائیل است تا حالا. اسرائیل هم حالا می‌گوید: بیایید صلح کنیم. یعنی، چه؟

یعنی وارد شده است و شهرهای لبنان را گرفته است و حالا می‌گوید که ما، بیایید حالا دیگر آتش بس کنیم. آن روز آتش بس است که با مشت بزنند اسرائیل را بیرونش کنند از شهرهای خودشان و آن وقت بگویند که بسیار خوب، حالا آتش بس! بنشینید مجرم را بفهمیم کی است. آن وقت هم صلح همین طوری نباید بشود. مجرم باید معلوم شود کی است. اسرائیل بیاید هر چه جرم دارد بکند، بعد بگوید که خوب، ما دیگر کاری نداریم، شما بروید سراغ کارتان، اینجا هم که ما گرفتیم مال خودمان! معنای آتش بس این است؟ همان آتش بس صدامی است. این آتش بسی است که اسرائیل هم دارد مطرح می‌کند؛ یعنی، همه چیزمان را دادیم، حالا بس؛ بسم الله، تشریف بیاورید حالا دیگر با هم چون، صورت هم را ببوسیم و اینهایی را هم که بردید؛ مال شما باشد! آتش بسی هم که اینها الآن دارند اظهار می‌کنند، همان وقت هم که آتش بس کنند، سه ساعت بعدش آبادان را تیرباران می‌کنند و آدم می‌کشند در صورتی که آبادان جنگجو نیست، آبادان یک جمعیتی دارند مشغول کسب خودشان هستند. اینها می‌گویند که اینها کردند و ما کردیم کی؟ کدام وقت اینها به این شهرهای شما کاری کردند؟ اینها هم با شما جنگ دارند، شما هم با اینها جنگ دارید.

شمایی که می‌گویید آتش بس بسیار خوب، می‌گویید که چون اینها به ما حمله کردند، ما هم کردیم. اینها به شهر شما [حمله‌] کردند یا به شما؟ شما باید به تلافی، [به‌] خود اینها [حمله‌] بکنید، شما تلافی به آبادان می‌کنید؟ همان کارهایی که از اول به آبادان می‌کردید، حالا هم همان کارها را دارید می‌کنید و این آتش بس نیست.

ما همان شرایطی که از اول گفتیم، حالا هم همان شرایط را می‌گوییم، که یکی بیرون رفتن تمام این ارتشیهای عراق و این جنگنده‌های عراق از کشور ما بدون قید و شرط [است؛] هیچ قید و شرطی در کار نیست، حالا که می‌گویند ما بیرون می‌رویم. اینها می‌گویند: بیایند، ما بیرون می‌رویم که شما بیایید رد بشوید، لکن به شرط اینکه صلح باشد، تمام بشود مساله؛ یعنی، به شرط اینکه ما هر چه ضرر به شما زدیم، هر چه جنایت کردیم هیچ! این مضحک است واقعاً. یک جمعیتی می‌خواهند بیایند کمک کنند شما را، شما می‌گویید: حالا که می‌خواهید کمک بکنید، پس دست بردارید از این ادعاهایی که دارید، شما مجرم را دیگر لازم نیست بشناسید، بیایید صلح بکنیم با هم، لازم نیست که‌ این همه جریمه‌ها که وارد شده است به شما، تلافی بشود! این معنای آتش بس نیست، این معنای صلح نیست.

ما همان مطلبی که از اول گفتیم، همه دولتمردان ما همان مطلب را می‌گویند. باید بی‌قید و شرط، اینها بیرون بروند، نروند، بیرونشان می‌کنیم بی‌قید و شرط. و اگر زیادتر بمانند برای خودشان ضرر زیادتر دارد. هر چه بمانند ضررش برای آنها زیاد است و باید تمام [ضرر] هایی که به ما وارد کرده‌اند، ما حالا مقدارش را نمی‌دانیم، کارشناس باید بیاید بگردد مقدارش را معلوم کند که چقدر مقدارش است آن هم باید تحقق پیدا کند و باید مجرم هم معلوم بشود که کی است.

و ما بُعد معنوی این کار را داریم. ما اگر عراق، دست بردارد این حزب بعث از عراق و برود گم شود سراغ کارش و مردم عراق خودشان، این مردم مظلوم خودشان برای خودشان حکومت تعیین کنند، یک شاهی از آنها نمی‌خواهیم، برای اینکه آن بُعد معنوی دیگر نیست در کار؛ برای آنکه آن مجرم رفت و تمام شد، آن بُعد معنوی نیست در کار دیگر. ما بُعد معنوی قضیه را باید [حل‌] بکنیم. ما مسئول این جوان ها هستیم. ما مسئول این ارتش هستیم. ما مسئول این زن ها و مردهایی که بچه‌های شان و جوان شان را از دست داده‌اند، هستیم. مگر ما می‌توانیم که بی‌قید و شرط بگوییم که بیایید صلح بکنیم، چون ما می‌خواهیم برویم کمک شما بکنیم؟ این مسلک اسلام نیست که ما بخواهیم کمک آنها بکنیم؟ و یک رشوه هم بدهیم. بله، بعضی حکومتها این طوری هستند. نفتهایشان را می‌دهند و التماسشان هم می‌کنند. این حکومت اسلامی نیست این طور.

صلح تحمیلی یعنی تشویق جانی به جنایت‌

ما آن چیزهایی که از اول گفته‌ایم تا حالا سرش هستیم. یک قدم این طرف و آن طرف نیست در کار. نمی‌خواهیم که تحمیل کنیم. یک چیز غیر عقلی و غیر عقلایی بگوییم و نمی‌خواهیم از آن چیزی که هر عقلی می‌پذیرد عقب بنشینیم؛ آن هم به واسطه آن بُعد معنوی که دارد، به واسطه اینکه آدم جانی را نباید در جنایتش تشویق کرد. ما اگر صلح بکنیم، معنایش تشویق کردن این جانی است به جنایتش. ما صلح می‌خواهیم، خیلی هم‌ می‌خواهیم، اما صلح بی‌قید و شرط. معنایش این است که شما همین جا که هستید باشید یا خیر، بروید بیرون، لکن دیگر باقی‌اش هر چه هست، شده است دیگر؛ هر چی می‌خواهد بشود شده است؟ نخیر، این به حیثیت اسلام ضرر می‌زند این طور اغماض و حق ندارد کسی این طور اغماض کند. البته راه دادن برای رفتن به سوریه برای برطرف شدن [سوء تفاهم‌ها] با آنها یک مسئله‌ای نیست که شما به ما منت داشته باشید؛ ما به شما منت داریم اگر روی قواعد عادی باشد.

البته چون یک تکلیف الهی است. به هیچ کس هم منت نداریم. اما نباید شما از ما یک چیزی بگیرید که می‌خواهیم بیاییم کمکتان؛ شمایی که می‌گویید که ما با اسرائیل مخالف هستیم و می‌دانم که شما دروغ می‌گویید که شرط اینکه شما بیایید از اینجا رد بشوید این است که صلح بشود و هر چی که ما کردیم دیگر هیچ. این معنای صلح است؟ این معنای راه دادن است؟ شما معلق می‌کنید راه دادن را به چیزی که نشود.

دنیا باید این را بداند که ما حاضریم صلح کنیم، حاضریم پیش برویم در آنجا، لکن در عرض اینکه اینها دارند کنار می‌روند و یکی از شرایط را می‌گویند. ما خودمان می‌پذیریم در عرض این دو گروه بیایند. در همین پانزده روزی که اینها بنا دارند، فرض کنید که دروغ نمی‌گویند، می‌خواهند بروند، در عرض این، بیاید یک گروه مورد توجه همه، بین المللی، بیاید رسیدگی کند به این جرمهایی که اینها کرده‌اند، به این خسارتهایی که به شهرهای ما وارد شده، به روستاهای ما وارد شده.

البته یک خسارتهایی به ما وارد شده است که قابل جبران نیست و آن جوانهای ماست. این دیگر قابل جبران نیست. اینها آن طرف باید در آن پیشگاه خدا باید اینها رسیدگی بشود. در عرض اینکه شما می‌گویید ما کنار می‌رویم و بیایید ما دیگر راه می‌دهیم به شما، در عرض اینکه شما کنار می‌روید، یک گروه بیایند رسیدگی کنند به اینکه جنایات را چقدر بوده، چقدر ضرر زده‌اید شما به ایران. و یک گروه توافق کنید بیاید که رسیدگی کند به اینکه مجرم کی است. اینها وقتی حاصل شد، [ما صلح می‌کنیم‌] اما راه دادن شما به ما برای رفتن آنجا شما باید یک چیزی هم دستی بدهید که ما می‌خواهیم برویم با دشمنهای شما جنگ بکنیم. اگر شما راست‌ می‌گویید که با اسرائیل مخالف هستید و نمی‌خواهید با این بهانه یک کلاهی سر ما بگذارید و خیال می‌کنید که ایران توجه به این مسائل ندارد و کسانی که در راس امور هستند توجه به این مسائل ندارند، شما اگر نمی‌خواهید که یک توطئه‌ای داشته باشید و یک کار خلافی بکنید، خوب، راه بدهید ما برویم.

نوشته نظر امام خمینی(ره) درباره ادامه جنگ بعد از فتح خرمشهر چه بود؟ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

صبح امروزبا حضور مدیران شهری و شهروندان منطقه ۵ شهرداری اصفهان پروژه های عمرانی این منطقه با اعتباری بالغ بر۳۱۶میلیارد تومان به بهره برداری رسید.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران، این پروژه ها شامل احداث پارکینگ زیرسطحی خیابان توحید با هزینه ۱۹۰ میلیارد تومان، فرهنگسرای ادب با هزینه ۴۸ میلیارد تومان، احداث خط انتقال پساب از سپاهان‌شهر به صفه، احداث زمین ورزشی روباز است که امروز در اختیار شهروندان قرار می‌گیرد.

پروژه نیروگاه خورشیدی با احداث فضای سبز (مجموعه نگین صفه) به مساحت ۱۱۵۰۰ متر مربع، اجرای نورپردازی با هزینه سه میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان شامل پل شهید ستاری، سپاهان‌شهر، خیابان شاهد، پارک کوهستانی صفه، احداث پاتوق شهری با هزینه ۷۰۰ میلیون تومان و ساخت نصب و اجرای المان‌های شهری و بازی کودکان با هزینه سه میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان از دیگر پروژه‌های منطقه است که امروز مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

در ادامه ویژه برنامه ای در تالار فرشچیان با حضور امیر سرتیپ دوم ستاد سیاوش میهن دوست فرماندهی ارشد نظامی آجا در استان های اصفهان به مناسبت سالروز فتح خرمشهر برگزار شده بود که شهردار منطقه پنج قول کلنگ زنی ادامه خیابان کمکی ارتش را در همین جلسه از وی گرفت و در پایان نیز مراسم کلنگ زنی این خیابان برگزار شد.
همچنیننادرالاصلی عضو شورای شهر اصفهان نیز گفت: امروز با افتتاح پروژه‌های این منطقه، گوشه‌ای از خدمات نظام جمهوری اسلامی ایران به مردم اصفهان و شهروندان منطقه پنج به نمایش گذاشته شد.

وی با اشاره به اینکه در سالروز فتح خرمشهر یاد و نام شهدا و امام راحل (ره) را گرامی می‌داریم، افزود: فتح خرمشهر نقطه عطفی در انقلاب اسلامی کشور است، لذا همه ملزم به یادآوری این یوم‌الله هستیم، در واقع همه مأمور هستیم تا در چنین روزهای تاریخی و بزرگی همچون سالروز آزادی خرمشهر، از حماسه‌سازی مردم اصفهان یاد کنیم که در دوران دفاع مقدس نقشی بی‌بدیل داشتند.

رئیس کمیسیون ویژه آب و مناطق کم‌برخوردار شورای اسلامی شهر اصفهان با بیان اینکه عظمتی که شهدا برای این سرزمین و نظام ایجاد کردند در طول تاریخ کم‌نظیر است، لذا وظیفه داریم خانواده شهدا را تکریم کنیم، تصریح کرد: به نام این روز مبارک و به پاس جانفشانی شهدا و ازخودگذشتگی خانواده‌های آنان امروز پروژه‌های مختلفی در منطقه پنج همچون فرهنگسرای ادب در محله حسین‌آباد به بهره‌برداری و در اختیار شهروندان این منطقه قرار می‌گیرد، لذا امیدواریم این پروژه‌ها ابراز قدردانی و ارادتی به شهدا و خانواده‌های آنها باشد.

خبرنگارالهام خانی

نوشته همزمان با سالروز فتح خرمشهر انجام شد؛ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران و بر اساس یادداشتی که محمدرضا بکرانی، استاد دانشگاه و پژوهشگر دفاع مقدس نوشته است: «شکی نیست که خرمشهر را خدا آزاد کرد؛ خلق چنین دستاوردی بدون شک با اشک و آه پدران و مادران شهدای شلمچه تا غرب کارون حاصل شد، این اشک مادران بسیجیان و سربازان سرافرازی بود که زیر سایه پیشانی بند یا زهرا (س) به قلب دشمن زدند و کوچه‌های خرمشهر را از لوث کفتاران بعثی پاک و با رایحه خون عزیزان وطن، همه جای شهر را عطرآگین کردند.

تاریخ دفاع مقدس سراسر حکایتی است از سلحشوران سراسر ایران زمین از بلوچ، عرب، بختیاری، کرد، ترک و فارس که واژگان ناتوان از وصف رزم آنان است و تصویرگری صحنه‌های کارزار دلاوران دفاع مقدس نیاز به قلم توانایی چنان حکیم توس را دارد تا با افسون سخن، موجبات انتقال بخشی از ارزش‌های دفاع مقدس به نسل جدید را فراهم آورد.

هر کجای تاریخ مکتوب و شفائی دفاع مقدس را که نظاره کنی نشانه‌های دو لشکر مقدس امام حسین (ع) و لشکر ۸ نجف اشرف را می‌یابی که چنان سپاهی سرافراز جلوه‌های رزم خود را از شکست حصر آبادان تا فتح خرمشهر در مقابل نه فقط عراق، بلکه جهان شرق و غرب به نمایش در آوردند و شهد این فتوحات را به مردم ایران زمین هدیه کردند.

عملیات بیت‌المقدس محل اثبات تعهد و عشق مردم انقلابی اصفهان به ولایت و یکپارچگی نقشه جغرافیای ایران اسلامی بود تا جائی‌که دو لشکر خط‌شکن این دیار خود را به غرب کارون رساندند و با شکستن دیواره دفاعی دشمن متجاوز، خونین‌شهر را دور زدند و خرمشهر را به نقشه ایران بازگرداندند.

سرداران ماندگار تاریخ دفاع مقدس همچون حسین خرازی و احمد کاظمی در رأس دو لشکر مردمی این دیار، تابلوی تمام‌نمایی از حضور پررنگ اصفهانی‌ها در عملیات بیت‌المقدس بودند تا آنجا که شهید کاظمی به وسیله بی‌سیم حضور ستون نظامی خود را خرمشهر فریاد می‌زند و ضمن اشاره به تسلیم شدن هزاران سرباز عراقی می‌گوید: «خرمشهر را خدا آزاد کرد.»

استحکامات دشمن قدار در خرمشهر به اذعان کارشناسان آمریکا، شوروی سابق و فرانسه از آن‌چنان وضعیتی برخوردار بود که امکان نفوذ در آن غیرممکن بود، حتی صدام نام محمره را جایگزین خرمشهر کرده بود و جایی گفته بود که اگر ایرانی‌ها بتواند خرمشهر را باز پس گیرند من کلید بصره را به آنان می‌دهم و بر دیوارهای شهر نوشته بودند ما آمده‌ایم تا بمانیم و در حقیقت آزادی خرمشهر خواست خدا بود که محمره‌ای شکل نگیرد و خرمشهر، خرمشهر باقی بماند.

در کنار فاتحانی که در رأس ستون رزمندگانی اصفهانی خرمشهر را فتح کردند، بزرگانی دیگر هم در این رخداد تاریخی شرکت داشتند یا وجودشان مسیر را برای سلحشوران دفاع مقدس هموار می‌کرد که باید به حضور طلبه شهید مصطفی ردانی‌پور، جانشین لشکر ۱۴ امام حسین (ع) باید اشاره کرد که با وجود مجروحیت در این عملیات شرکت داشت، همچنین نباید از نام یادگاران روزهای سخت هم‌چون سردار رحیم صفوی و سردار مرتضی قربانی گذشت که آنان نیز در فتح خرمشهر نقش‌آفرینی کردند.

پس از آزادی خونین‌شهر این سوال، ذهن بسیاری مردم از جمله حاضرین در دفاع مقدس را با خود مشغول کرده بود که نخستین حضور در این شهر مربوط به کدام یگان بوده است؟

شواهد و اسناد به جامانده حاکی از آن است که تیپ هشت نجف به فرماندهی شهید کاظمی عقبه سپاه دشمن را از طریق غرب کارون بست و وارد خونین‌شهر شد و او جمله تاریخی «خرمشهر را خدا آزاد کرد» را از طریق بی‌سیم اعلام کرد و از سویی عبور خودروی جیپ حامل حسین خرازی، فرمانده تیپ عاشورایی امام حسین (ع) در اولین ساعات فتح خرمشهر حکایت از آن دارد که اصفهانی‌ها، طلایه‌دار فتح خرمشهر بوده‌اند.

آمار دقیقی از شهدای عملیات‌های دفاع مقدس در دسترس نیست، مرحوم هاشمی‌رفسنجانی که به خاطره‌نویسی علاقه‌ای زیادی داشت، در خاطرات سال ۱۳۶۱ سه روز پس از آزادی خرمشهر، مورخ پنجشنبه، ششم خردادماه نوشته است: «… ساعت ۱۰ صبح، شورای عالی دفاع در دفتر امام تشکیل شد. آقایان علی صیادشیرازی و محسن رضایی گزارش جبهه‌ها را دادند و گفتند: در عملیات بیت‌المقدس، در مجموع ما شش هزار شهید داشته‌ایم…»

بر اساس آمار و جداولی که توزیع فراوانی شهدای این عملیات را بر اساس استان‌ها نشان می‌دهد، بیشترین درصد شهدا به استان اصفهان، خوزستان، کرمانشاه، قم، بوشهر، تهران، فارس و آذربایجان اختصاص دارد.»

نوشته نقش اصفهانی‌ها در آزادسازی خرمشهر اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران، سقوط خرمشهر در جریان جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق به کشور ما و آزادسازی این شهر، نه تنها مهم‌ترین بخش از دفاع مقدس است که یکی از برگ‌های زرین تاریخ ایران نیز به حساب می‌آید. درباره رسالت هنرمندان و به خصوص سینماگران در قبال چنین وقایع بزرگی بار‌ها سخن رفته و یادآوری این نکته کافی است که سینما بهترین وسیله برای ثبت وقایعی مانند سرگذشت خرمشهر و انتقال واقعیت‌های مربوط به آن به نسل‌های آینده است. اما آیا سینمای ما توانسته به رسالت خود عمل کند؟ پاسخ به این پرسش را می‌توان با مرور فیلم‌هایی که در این زمینه ساخته شده اند، یافت.

به بهانه سوم خرداد مصادف با آزادی خرمشهر در ادامه نگاهی داریم به آثار مطرحی که در حوزه دفاع مقدس ساخته شده اند و هنوز پس از گذشت سال‌ها در ذهن مخاطب باقی مانده اند:

بلمی به سوی ساحل
مرحوم رسول ملاقلی پور یکی از نام‌های بزرگ و ماندگار سینمای ایران است. او نه تنها ازجمله طلایه داران سینمای نوین ایران در دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی محسوب می‌شود، بلکه آغازگر ساخت فیلم درباره خرمشهر نیز بود. فیلم «بلمی به سوی ساحل» اولین فیلم تاریخ سینمای ایران با موضوع خرمشهر است که به کارگردانی ملاقلی پور تولید شد. این فیلم در سال ۱۳۶۴ و در شرایطی ساخته شد که جنگ تحمیلی هنوز ادامه داشت. به همین دلیل با اینکه دومین تجربه کارگردانی سازنده اش بود، اما فضا و موقعیت‌های فیلم بسیار طبیعی از آب درآمده اند. «بلمی به سوی ساحل» نه تنها از نظر ساختاری و دراماتیک واجد ویژگی‌های قابل توجهی است -، چون خالصانه و مومنانه خلق شده- بلکه به بازنمایی یکی از زوایای مهم اشغال خرمشهر نیز می‌پردازد. نقطه ایجاد درام و مهم‌ترین عامل درگرفتن بحران در این فیلم، کارشکنی دولت وقت:به ریاست بنی صدر- در ارسال تجهیزات دفاعی برای مدافعان خرمشهر است. فیلم، داستان یکی از گردان‌های سپاه است که از تهران راهی خرمشهر می‌شوند تا به مقاومت این شهر کمک کنند. از آنجا که جاده‌های منتهی به خرمشهر به تصرف بعثی‌ها درآمده، این گردان مجبور می‌شود تا از بندر ماهشهر به وسیله یک بالگرد خود را به آن شهر برساند، اما دولت از این کمک جلوگیری می‌کند و در نتیجه آن‌ها به وسیله یک بلم تلاش می‌کنند تا خود را به صف مدافعین برسانند.

این واقعیت تلخ که بنی صدر از ارسال جنگ افزار به جبهه‌های دفاع از کشور خودداری می‌کرد، تا به حال در هیچ فیلم دیگری بازگو نشده و «بلمی به سوی ساحل» تنها فیلمی است که این افتخار را به نام رسول ملاقلی پور ثبت کرده است.

از دیگر جلوه‌های این فیلم، یادبود شهید محمد جهان آراست که نقش مهمی در آزادسازی خرمشهر داشت. دیگر شاخصه ارزشمند «بلمی به سوی ساحل» این است که اولین فیلمی است که به طور مستقیم به رشادت‌های رزمندگان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پرداخته و بر مبنای شخصیت این سربازان، قهرمان سازی کرده است.

حریم مهرورزی
دومین فیلمی که در ارتباط با موضوع خرمشهر در سینمای کشورمان تولید شده، «حریم مهرورزی» نام دارد. این فیلم به کارگردانی ناصر غلامرضایی در سال ۱۳۶۵ ساخته شد. مضمون این فیلم پیرامون تبعات اجتماعی اشغال خرمشهر شکل گرفته است و در آن به زندگی بازماندگان و کوچ کنندگان این شهر به سایر نقاط کشور پرداخته می‌شود؛ زن جوانی از اهالی خرمشهر، همسرش را از دست می‌دهد. او به همراه فرزند و مادر سالخورده اش به تهران مهاجرت می‌کند و در یکی از اقامتگاه‌های جنگ زدگان زندگی خود را می‌گذراند. زن برای تأمین زندگی خود و بازماندگان خانواده اش به کار مشغول می‌شود. وی در این میان با یک راننده تاکسی آشنا می‌شود که پس از مرگ مادرش با هم ازدواج می‌کنند. آن‌ها در خرمشهر و سالگرد آزادسازی این شهر مراسم ازدواج خود را برگزار می‌کنند. به این ترتیب در این فیلم، اشغال خرمشهر موجب جدایی و فراغ می‌شود، اما آزادسازی آن مناسبتی برای وصال می‌گردد.

فیلم «حریم مهرورزی» با وجود اینکه فاقد ویژگی‌های برتر هنری و ساختاری است، اما به خاطر نمایش بسیاری از واقعیت‌های اجتماعی اشغال خرمشهر و به خصوص مردم این شهر، قابل تأمل است.

کیمیا و سرزمین خورشید
سهم عمده‌ای از به تصویر کشیده شدن وقایع خرمشهر در سینمای ایران بر عهده احمدرضا درویش بوده است. او سه فیلم با نام‌های «کیمیا»، «سرزمین خورشید» و «دوئل» بر اساس این موضوع ساخته است.

در این میان، فیلم «کیمیا» یکی از آثار تحسین برانگیز سینمای ایران محسوب می‌شود. این فیلم در قالب یک ملودرام اجتماعی، به زندگی آدم‌های خرمشهر می‌پردازد. «کیمیا» که در سال ۱۳۷۳ ساخته شد روایتگر داستانی از روز‌های اشغال خرمشهر است. مرد جوانی به نام رضا در

تلاش است تا همسر باردار خود را به بیمارستان برساند تا فارغ شود. در ادامه به اسارت دشمن در می‌آید و در ضمن، همسرش نیز در حین زایمان از دنیا می‌رود. رضا پس از ۱۰ سال، از اسارت بر می‌گردد و متوجه می‌شود که فرزندش توسط یکی از پزشک‌های بیمارستانی که همسرش در آن بود نگهد اری می‌شود و به دنبال او به شهر مشهد می‌رود، اما اگر بخواهد بچه را پس بگیرد، هم زندگی خانواده‌ای از هم می‌پاشد و هم آینده درخشان دخترش را از او می‌گیرد. به همین دلیل از این خواسته خود صرف نظر می‌کند.

فیلم و سریال‌هایی که در مورد آزادسازی خرمشهر ساخته شده‌اند

فیلم «کیمیا» دارای دو بخش جنگی و شهری است. صحنه‌های حمله متجاوزین به خرمشهر و تلاش مردم آن شهر برای نجات خود، نزدیک به واقع و مستندگونه ترسیم شده اند. ولادت نوزاد در این بخش از فیلم نمادی از ادامه زندگی و رویش نسلی جدید است؛ نسلی که در فصل دوم فیلم تبدیل به «کیمیا» می‌شود. در این بخش از فیلم هم از خودگذشتگی نسل جنگ روایت شده است. انتخاب شهر مشهد هم برای محل این رویداد‌ها بسیار هوشمندانه بوده، زیرا مشهد به معنی محل شهادت است. در این مقطع نیز قهرمان فیلم دچار اسارت می‌شود؛ اسارت نفس، اما این شخصیت برای تداوم خوشبختی فرزندش و همچنین حفظ زندگی آرام یک خانواده از خودگذشتگی می‌کند. در واقع گذشتن رضا از تنها دخترش، نمادی است از عبور از هوای نفس که نوعی شهادت محسوب می‌شود.

فیلم «سرزمین خورشید» دو سال پس از «کیمیا» با موضوع و حال و هوایی مشابه توسط احمدرضا درویش ساخته شد؛ فیلمی که با وجود برخورداری از شاخصه‌های سینمایی و محتوایی والا، اما نوعی تکرار «کیمیا» بود. گویی بخش اول آن فیلم در این اثر بازتولید شده است. نه تنها موضوع، بلکه بسیاری از مفاهیم، مضامین و عناصر «سرزمین خورشید» تکرار «کیمیا» هستند؛ نوزادی که نوید استمرار زندگی را می‌دهد، بیمارستانی که دچار بحران می‌شود، هیجان و پریشانی بومیان خرمشهر از هجوم دشمن، شهر جنگ زده و ویرانی یک به یک خانه‌ها بر سر مردم، زنانی که در شرایط جنگی به یاری رزمندگان می‌آیند، پزشک‌ها و امدادگرانی که نقش پر رنگی را در نجات مردم بازی می‌کنند، نوزادی که به واسطه از خودگذشتگی یک زن از مرگ رهایی می‌یابد و حتی بازیگر نقش اصلی فیلم (زنده یاد خسرو شکیبایی که در این فیلم هم مانند «کیمیا» زیبا و ماندگار بازی کرده).

در فیلم «سرزمین خورشید» هم مانند «کیمیا» صحنه‌های جنگی در حد بسیار بالایی واقع گرایانه و باورپذیر بازآفرینی شده اند.

دوئل
اما سومین فیلم درویش با موضوع خرمشهر در حال و هوایی کاملاً متفاوت و تاحدودی متضاد با دو فیلم قبلی این فیلمساز در این زمینه به منصه ظهور رسید. این فیلم در سال ۱۳۸۱ و در شرایطی ساخته شد که در آن زمان به پر خرج‌ترین و عظیم‌ترین پروژه سینمایی تاریخ ایران لقب یافت.

فیلم و سریال‌هایی که در مورد آزادسازی خرمشهر ساخته شده‌اند

برخلاف دو فیلم قبلی که انسان محور هستند، در «دوئل» روح تکنیک و ابزارآلات جنگی غلبه دارد. به همین دلیل با این که دوئل از لحاظ سخت افزاری و جلوه‌های ویژه یک فیلم جنگی تمام عیار محسوب می‌شود، اما در زمینه بازنمایی مقاومت و هویت دفاع مقدس، دچار نقصان است. چراکه در این فیلم بیشتر نقد خوی و خصلت‌هایی که منجر به جنگ افروزی می‌شوند ترسیم شده تا آنچه منجر به ایستادگی ملت ایران در برابر هجوم ناجوانمردانه دشمن خارجی می‌شود. «دوئل» قدرت هیچ گونه پاسخ دادنی به پرسش‌های نسل جدید درباره مسائل و وقایع هشت سال دفاع مقدس، از جمله خرمشهر را ندارد. به همین دلیل باید آن را یک فیلم برای نمایش قدرت سینمای ایران در اجرای جلوه‌های ویژه جنگی بدانیم و بس!

روز سوم
یکی از فیلم‌های قابل توجه با موضوع خرمشهر، «روز سوم» به کارگردانی محمدحسین لطیفی است؛ فیلمی که توانسته بخشی از ایثارگری‌ها و رنج‌های مردم آن شهر در دفاع از خود و همچنین رذالت بعثی‌ها را نمایش دهد.

آنچه باعث شاخص شدن این فیلم شده، در آمیختن واقعیت با درام و همچنین نمایش ملموس حماسه، بحران، شرافت و وطن پرستی است. همان طور که در تیتراژ فیلم نیز اعلام می‌شود، این فیلم براساس یک اتفاق واقعی ساخته شده است؛ در گیر و دار اشغال خرمشهر خواهر و برادری هنوز در دل شهر و در منزل خود هستند. آن‌ها در آخرین لحظات قصد گریز از مهلکه را دارند، اما، چون پای دختر شکسته، نمی‌توانند به سرعت راه بروند و در نتیجه اسارتشان حتمی است. به همین دلیل برادر تدبیر می‌کند تا خواهرش را درون حیاط خانه شان دفن کند و در موقع مناسبی به همراه نیروی کافی، برای رهایی او اقدام شود.

فیلم و سریال‌هایی که در مورد آزادسازی خرمشهر ساخته شده‌اند

با نگارش هوشمندانه فیلمنامه و اجرایی درست، این واقعیات، کارکردی نمادگرایانه در راستای شناخت هویت و چرایی دفاع مقدس یافته اند. در واقع مخاطب جوان یا ناآگاه درباره جنگ هشت ساله، با دیدن «روز سوم» می‌تواند به پاسخ برخی از پرسش هایش برسد. وقتی دختر: به عنوان ناموس و نمادی از مام وطن- گرفتار بیگانگان حریص و متجاوز است، دیگر هیچ بهانه‌ای برای کوتاهی در مبارزه و مقاتله با دشمن نمی‌ماند. کودک و فرشتهدیگر فیلمی که تمام روایت آن در متن اشغال خرمشهر می‌گذرد «کودک و فرشته» به کارگردانی مسعود نقاش زاده است؛ فیلمی که توانسته تصویری متفاوت و تازه درباره سقوط این بخش از خاک کشورمان و همچنین وضعیت مردم آن ارائه دهد. ویژگی متمایز این فیلم و محور اصلی آن حضور کودکان و نوجوانان و به خصوص دختران نوجوان در مقاومت خرمشهر است.فیلم تصویری واقعی و باورپذیر از خرمشهر جنگ زده و در حال اشغال ارائه کرده است و در زمینه جلوه‌های ویژه نیز کم نیاورده است. شاخصه تأمل برانگیز «کودک و فرشته» مقاومت همه جانبه مردم این شهر با دستانی تقریباً خالی است. عصر روز دهمآخرین فیلمی که می‌توان آن را نیز به نوعی در دایره آثار مرتبط با خرمشهر قرار داد، «عصر روز دهم» به کارگردانی مجتبی راعی است؛ فیلمی که البته یکی از موضوعات جزئی اش خرمشهر محسوب می‌شود وگرنه، در مجموع نمی‌توان آن را اثری درباره این موضوع دانست؛ فیلم با سقوط خرمشهر در جنگ تحمیلی آغاز می‌شود. خانواده‌ای قصد نجات از مهلکه را دارند، اما پدرشان شهید می‌شود. درجریان این اتفاقات نوزاد خانواده نیز به وسیله یکی از نظامیان عراقی دزدیده می‌شود و زن و تنها دختر آن خانواده باقی می‌مانند. ۲۵ سال بعد از آن، دختر پزشک شده و موقع حمله آمریکا به عراق است. یک گروه هلال احمر قصد رفتن به عراق را دارند و این بهترین فرصت است تا دختر به آنجا برود و خواهرگمشده اش را پیدا کند. در موسم محرم و عزاداری شیعیان در کربلا که در همان زمان نیز، یزیدیان زمان یاران و پیروان امروز حسین (ع) را به خاک و خون می‌کشند، دخترگمشده پیدا می‌شود، اما…در این فیلم، عزای تاریخی و ابدی انسان‌ها برای امام حسین (ع)، تجاوز بعثیان به خاک ایران و اشغال عراق توسط آمریکائیان و همچنین اقدامات تروریستی که در آن کشور انجام می‌شوند همگی در یک راستا دیده شده و تظاهر دراماتیک آن هم در این فیلم، جدایی بین آدم هاست. در ابتدای فیلم، به خاطر هجوم یک لشکر یزیدی به انسان‌های بی گناه، بین اعضای خانواده جدایی و فراغ به وجود آمده؛ یکی شهید شده و دیگری مفقود. امروز هم در اثر تجاوز یک ارتش یزیدی دیگر به مردم سرزمینی به نام عراق، همین اتفاق می‌افتد. در پایان فیلم، باز هم این جنگ تحمیل شده از سوی مستکبران و جنگ طلبان است که مانع وصال آدم‌ها و عامل فصال دوباره اعضای یک خانواده است. برعکس؛ فرهنگ عاشورایی در این فیلم باعث گرد هم آمدن و نزدیک شدن آدم‌ها به یکدیگر می‌شود. گل پامچال: لیلا غریبه‌ای کوچکاولین سریالی که به شکل مستقل درباره جنگ روی آنتن شبکه یک رفت، سریال «گل پامچال» بود. این سریال با نام ابتدایی «گل مینا» از روز‌های پایانی جنگ در کلاردشت به کارگردانی محمدعلی طالبی کلید خورد؛ سریالی که تولیدش سه سال طول کشید و در نیمه دوم سال ۷۰ روی آنتن رفت. سوای طرح اولیه سریال که برگرفته از کتاب «مادر» اثر لیوبا ورونکوا بود، «گل پامچال» با داستان پرافت و خیز و موسیقی به یاد ماندنی محمدرضا علیقلی توانست قصه دختری به نام لیلا را روایت کند که در روز سی‌ویک شهریور ۵۹ زندگی‌اش را از دست می‌دهد. او برای یافتن برادرش شبیر به اهواز و بعد تهران سفر می‌کند و بعد به همراه یکی از اقوامش عموابراهیم (داود رشیدی) به شمال می‌رود. کامبوزیا پرتوی نویسندگی این سریال را در کنار محمد حاتمی (مدیر تولید سریال و مدیر وقت گروه شاهد) انجام داد حضور بازیگرانی، چون فاطمه معتمدآریا، تانیا جوهری، حمید جبلی، رضا بابک و کیومرث ملک‌مطیعی در کنار ستاره جعفری بازیگر نقش لیلا تا مدت‌ها قصه این سریال را در روزگاری که تلویزیون سریالی را با این محتوا نساخته بود، در یاد‌ها نگه داشت، چراکه نقش جنگ در زندگی مردم، همیاری مردم در پذیرایی از آوارگان جنگ و نوع‌دوستی و عطوفت انسانی مهم‌ترین پیام این سریال بود. سفر به چزابه: سفری به واقعیت‌های جنگپس از پایان جنگ بدیهی بود که آثار متنوعی جنگ را به تصویر بکشند؛ آثاری که گاه بوی نقد و چالش نیز داشت. بدیهی است که این نگاه می‌توانست ما را در اثبات حقانیت‌مان در جنگ استوارتر کند، با این حال به شکل معدودی می‌توان از این نوع آثار انتقادی سراغ گرفت. شاید در این میان «سفر به چزابه» اثر زنده‌یاد رسول ملاقلی‌پور چالش‌برانگیزترین تصایر را برگزیده بود که در نهایت در تلویزیون به نمایش درآمد.ملاقلی‌پور ساخت این فیلم ـ مجموعه را از سال ۷۳ آغاز کرد و در نهایت در سال ۷۶ آن را به تلویزیون و سینما سپرد. «سفر به چزابه» عنوان مجموعه‌ای بود که بر اساس دو فیلم «سفر به چزابه» و «نجات‌یافتگان» ساخته شد.سریال داستان گروهی گردشگر بود که به مناطق جنگی می‌روند و هر یک از آن‌ها از زمان جنگ داستانی در ذهن دارند. یکی از آن‌ها کارگردان فیلمی جنگی است که با آهنگ‌ساز فیلمش سر صحنه فیلم‌برداری می‌رود و خود را در چزابه می‌یابد و با رزمندگان شهیدی که کارگردان با آن‌ها آشنا بوده، در صحنه نبرد رو‌به‌رو می‌شود. آهنگ‌ساز ابتدا از محیط می‌هراسد، اما به‌تدریج در حال و هوای جبهه قرار می‌گیرد و به حس مورد نظرش برای ساخت موسیقی فیلم جنگی می‌رسد. در این میان پرستار نجات‌یافته‌ای هم هست که به یاد داستان آخرین روز‌های جنگ در یکی از درمانگاه‌های هلال احمر می‌افتد که به همراه یک مجروح قطع نخاعی راهی پشت جبهه می‌شود. «سفر به چزابه» علاوه بر کارگردانی موفق ملاقلی‌پور، با استفاده از بازی‌های روان و جاافتاده بازیگران، فیلم‌برداری موفق فرهاد صبا و تدوین خوب شهرزاد پویا بهره گرفته است. بازی‌های درخشان حبیب دهقان‌نسب، مسعود کرامتی، عاطفه رضوی، فرهاد اصلانی، جمشید اسماعیل‌خانی و… به این سریال جسارت‌آمیز اعتبار دیگری بخشید. در واقع «سفر به چزابه» سعی داشت با بررسی موضوعات جنگ و رویداد‌های آن روزگار، برخورد‌های انسان‌هایی را که ناخواسته دچار جنگ شده‌اند را تحلیل کند؛ یک تحلیل جامعه‌شناسانه و روان‌کاوانه که با آدم‌های قوام‌یافته و شخصیت‌های مستحکم کاملاً درخشید. لیلی با من است: رؤیایی که به حقیقت پیوست«لیلی با من است» را باید اولین اثر کمدی سینمایی تلویزیونی در دهه ۷۰ تلقی کنیم؛ اثری که به خاطر نگاهی تازه به دفاع مقدس یکی از ماندگارترین آثار این عرصه شد. کمال تبریزی این اثر را با همکاری سیمافیلم ساخت و از همان ابتدا قرار بود اول نسخه سینمایی‌اش اکران شود و بعد از آن در هفت قسمت ۴۵ دقیقه‌ای روی آنتن شبکه دو برود. پرویز پرستویی، محمود عزیزی، شهره لرستانی و رحمان باقریان بازیگران این اثر بودند. رضا مقصودی فیلم‌نامه این سریال را زمانی به سیمافیلم داد که کمتر کارگردانی می‌توانست طنز را وارد حوزه‌های جنگی کند. داستان سریال در مورد صادق مشکینی فیلم‌بردار تلویزیون بود که به دلیل مشکلات مالی نیاز به وام داشت و اگر سفری کوتاه به جبهه می‌کرد می‌توانست این وام را دریافت کند. حکایت رفتن به جبهه به نیت گرفتن وام سرآغاز ماجرا‌هایی طنزآلود شد که در عین حال به تحول فکری صادق هم انجامید. «لیلی با من است» به خاطر موضوع جسارت‌آمیزش در آن زمان و بازی خاص و منحصربه‌فرد پرویز پرستویی بار‌ها مورد تقدیر و توجه قرار گرفت؛ ضمن اینکه این اثر، راه را برای طرح موضوعات مختلف و جسارت‌آمیز در حوزه دفاع مقدس باز کرد. بهترین تابستان من: ردپای طنز در جنگبی‌شک نگاه‌های مختلف و زاویه‌های متفاوت به جنگ می‌تواند آثاری جسارت‌آمیز را در این زمینه ثبت کند. در زمانی که بنیاد فارابی و سیمافیلم با ساخت «لیلی با من است» از ورود به حوزه طنز در جنگ استقبال می‌کردند، شبکه یک در سال ۷۵ نیز با ساخت سریال «بهترین تابستان من» به کارگردانی علی بهادر این فضا را تجربه کرد. حضور علی صادقی [اولین بار]که هم‌اکنون بازیگر طنزپیشه سینما و تلویزیون است در این سریال در کنار سیدجواد هاشمی، حسین خانی‌بیک، مهدی صباغی و مینا نوروزی‌فرد این سریال را که با مضمون طنز جنگ ایران را با عراق به نمایش می‌گذاشت دیدنی کرد. بازگشت پرستوها: نگاهی متفاوت به آزادگانبازگشت اسرای ایرانی سوژه مناسب و درخور توجهی برای برنامه‌سازان بود. سوای ساخت انبوهی فیلم کوتاه و مستند درباره آزادگان و رنج‌هایی که آنان در اسارت دیده‌اند سریال‌هایی هم قصه خود را به این موضوع اختصاص دادند که در این میان «بازگشت پرستوها» به شکل مستقیم محوریت آزادگان را دربرداشت. ابوالقاسم طالبی این سریال را در سال ۷۶ برای شبکه دو سیما ساخت که در سال ۷۸ روی آنتن رفت.کتایون ریاحی، داوود رشیدی، رسول توکلی و سیاوش طهمورث از جمله بازیگران این سریال بودند. طالبی سعی کرد در این سریال که بیشتر در اردوگاه اسرا می‌گذشت، فیلم‌نامه‌اش را مبتنی بر خاطرات و مصاحبه‌های آزادگان بنویسد. بچه‌های بهشت؛ داستان آن رهبر سیزده‌سالهحسین قاسمی‌جامی که بیشتر آثارش در حوزه دفاع مقدس است، در سال ۷۹ با ساخت سریالی حول محور زندگی شهید حسین فهمیده سعی کرد این شخصیت را با داستانی امروزی به مخاطب معرفی کند. رحمتی فیلم‌ساز جوانی که در جبهه با حسین فهمیده و بهنام محمدی، دو نوجوان همرزم آشنا بوده، حالا پس از جنگ می‌خواهد زندگی شهید فهمیده را بازسازی کند، اما پیدا کردن نوجوانان شبیه به فهمیده و محمدی برایش دشوار است، تا اینکه نوجوانی سیزده‌ساله را در کرج پیدا می‌کند که نوجوان از بازی در این نقش سر باز می‌زند، تا اینکه پس از آشنایی با بازیگر نقش بهنام و خواندن فیلم‌نامه آن نقش را قبول می‌کند. «بچه‌های بهشت» محصول گروه شاهد است و از جمله معدود آثاری است که به شکل مستقیم به زندگی شهید حسین فهمیده می‌پردازد. قاسمی‌جامی کارگردان این سریال سعی دارد بدون دخالت دادن پلان‌های سریالش در فضای جنگی و تانک و گلوله، تأثیر جنگ را روی افکار و روحیه نوجوانان نشان دهد. سیمرغ: پرواز را به خاطر بسپارطرح به تصویر درآوردن زندگی دو خلبان شهید، شیرودی و کشوری از مدت‌ها قبل در گروه شاهد کلید خورده بود، اما از سال ۷۵ تا ۷۹ که این سریال روی آنتن رفت، مشکلات فراوانی برای ساخت این سریال با کارگردانی حسین قاسمی‌جامی به وجود آمد. با این حال این سریال توانست با انتخاب بازیگران مناسب ـ محمد جوزانی در نقش شهید شیرودی، و سیدجواد هاشمی در نقش شهید کشوری و علی‌محمد طالبی در نقش شهید چمران ـ سیمای واقعی و زندگی رشادت‌آمیز این دو خلبان را ثبت کند. «سیمرغ» در زمان پخش، به دلیل موسیقی مناسب، فیلم‌نامه منسجم و قصه‌ای روان و واقع‌گرایانه با استقبال مواجه شد؛ سریالی که می‌توانست آغازگر راهی برای به تصویر درآمدن چهره واقعی و ملموس سرداران جنگ باشد، اما این اتفاق نه در گروه شاهد و نه در شبکه‌های دیگر رخ نداد. لانه شیطان و روز ایپریت: سپیدجامگان بازمانده«سپیدجامگان» عنوان مجموعه‌ای بود که قرار بود به فعالیت پزشکان در جنگ بپردازد؛ مجموعه‌ای که با همکاری کارگردانانی، چون عبدالحسین برزیده، احمد امینی و احمد مرادپور کلید خورد. با این حال این مجموعه آن‌گونه که انتظار می‌رفت به شکل منسجم به تصویر کشیده نشد و دو بخش از آن در زمان‌ها و فواصل مختلف به نمایش درآمد. قرار بود «روز ایپریت»، «لانه شیطان» و «رقص پرواز» سه مجموعه‌ای باشند که در یک بسته تلویزیونی به نام «سپیدجامگان» روی آنتن بروند، اما پخش هر کدام از آن‌ها به شکل جداگانه هویت این بسته را از بین برد، با این حال هر سه این آثار ماندگار شدند. «روز ایپریت» در چهار قسمت ۴۵ دقیقه‌ای به کارگردانی احمد امینی در سال ۷۹ روی آنتن شبکه یک رفت. داستان این سریال با فروریختن بمب شیمیایی در نزدیکی یکی از روستا‌های توابع کرمانشاه آغاز می‌شد که منجر به سوختگی، خفگی و مرگ مردم انجامید. پزشکی به همراه دانشجوی همراهش به سراغ یکی از بمب‌های عمل نکرده می‌رود و نمونه‌ای از مایع آن را برای آزمایش به تهران می‌آورد. ولی بر اثر آلودگی مواد شیمیایی دانشجو بیمار می‌شود و در نهایت گروه پزشکی برای نجات او فرمول آن بمب را پیدا می‌کنند. نویسنده این سریال علیرضا طالب‌زاده (نویسنده «در پناه تو» و «دوران سرکشی») بود و مجید مظفری، مهرانه مهین‌ترابی و پرویز پورحسینی در آن بازی می‌کردند.«لانه شیطان» نیز با کارگردانی عبدالحسین برزیده در چهار قسمت پخش شد. داستان این سریال درباره عوامل ضدانقلاب در کردستان بود که بسیجی مجروحی را از بیمارستان می‌ربایند و مأمور پی‌گیری این پرونده درمی‌یابد که عده‌ای از کارکنان بیمارستان با مهاجمان همکاری کرده‌اند. دانیال حکیمی، فریبا شمس، آتش تقی‌پور، شیوا بلوریان، رضا ایرانمنش و مرحوم رضا سعیدی از بازیگران این مجموعه بودند. رقص پرواز: رقص تابوت‌ها بر فراز آسماندر حالی که می‌شد سومین بخش از این مجموعه هم در همان زمان تولید پخش شود قسمت این بود که این مجموعه تا چند سال بعد پخش نشود. احمد مرادپور که اولین اثر تلویزیونی‌اش را درباره پزشکان و جنگ به تصویر کشیده بود، سعی کرد قصه‌ای را به شکل جذاب و به مدد بازی‌های توانمند بازیگران سینما و تئاتر روایت کند. پزشک جوانی به دنبال نامزدش راهی جنوب می‌شود، زمانی که او به دنبال همسر پزشکش است با پزشک دیگری آشنا می‌شود که ضمن دادن امید و انگیزه به او، او را برای یافتن همسرش کمک می‌کند.«رقص پرواز» با همین چند خط ساده قصه‌ای متفاوت را به تصویر می‌کشد. در واقع سرنوشت سومین بخش از این مجموعه به شکل دیگری رقم می‌خورد. «رقص پرواز» که با مضمون جنگی و نگاه مستقیم به حضور پزشکان در جنگ توسط احمد مرادپور ساخته شد، پخش‌اش به سال ۸۶ موکول می‌شود؛ آن هم در دهه فجر آن سال، با این حال زمان پخش دیرهنگام سبب نشد که منتقدان از تحسین این سریال چشم‌پوشی کنند. محمدرضا تخت‌کشیان تهیه‌کننده این سریال آن را در هفت قسمت به شبکه دو سپرد. «رقص پرواز» داستان پزشک حاذقی به نام دکتر یاوری بود که شاید در نگاه اول جایگاه اجتماعی و عنوان شغلی‌اش با رفتارهایش همخوانی ندارد، اما در ادامه مخاطب با او همذات‌پنداری می‌کند و او به شخصیت انسانی باورپذیری تبدیل می‌شود. پزشکی که تکیه‌گاه مناسبی برای اطرافیانش است. سریال داستانش را در رفت و آمد‌های زمانی ارائه می‌دهد یکی حقیقی و دیگری رویایی و غیرواقعی. حضور بازیگرانی، چون مهدی هاشمی، سیروس گرجستانی، امیرحسین صدیق، لاله اسکندری و شهاب حسینی نیز به قوت این سریال کمک زیادی می‌کند. ضمن اینکه انسجام فیلم‌نامه علیرضا طالب‌زاده هم که بر اساس داستانی واقعی از زندگی دکتر مولایی آن را نگاشته است سهم زیادی در موفقیت این اثر دارد. خاک سرخ: حکایت لیلا و جنگدیدن نام ابراهیم حاتمی‌کیا بر سر هر سریالی مخاطب را کنجکاو می‌کند. این را خود حاتمی‌کیا هم می‌دانست و بیشتر از همه خود او مشتاق بود که در تلویزیون اثری جنگی را به نمایش بگذارد. این سریال که در ابتدا «لیلا و جنگ» نام داشت، داستانش درباره یک زندانی سیاسی به نام ایرج بود که با پیروزی انقلاب آزاد می‌شود. او هنگام دستگیرشدنش دخترش لیلا را گم می‌کند و همواره در ذهنش به دنبال او بوده است. از سوی دیگر هم‌زمان با شروع جنگ و عروسی لیلا در تهران، او متوجه می‌شود که پدر و مادر واقعی‌اش در خرمشهر زندگی می‌کنند و به دنبال آن‌ها می‌رود، اما این جست‌و‌جو هم‌زمان با ویرانی خرمشهر و مهاجرت خانواده لیلا از خرمشهر است. این سریال به قلم مسعود بهبهانی‌نیا و تهیه‌کنندگی ایرج محمدی در سال ۷۹ ساخته شد و در دهه ۸۰ روی آنتن شبکه یک رفت.فیلم و سریال‌هایی که در مورد آزادسازی خرمشهر ساخته شده‌اندداستانی جذاب به همراه بازی بازیگران سینما از جمله پرویز پرستویی، لاله اسکندری، مهتاب کرامتی، بهناز جعفری و… و کارگردانی حاتمی‌کیا و نگاه خاص او به جنگ نام این سریال را در زمره سریال‌های مهم و با اعتبار جنگی قرار داده است. پایان انتظار: شهید صیادشیرازی به روایت «روایت فتح»گروه تلویزیونی روایت فتح با ساخت سریالی درباره زندگی شهید صیادشیرازی در سال ۸۱ سعی کرد این شخصیت را در قالب تصویر ماندگار کند. این مجموعه که از روایت جوانی این شهید آغاز می‌شود و سعی داشته زندگی او را از کودکی تا لحظه شهادت به تصویر بکشد. محمدعلی فارسی کارگردان و نویسنده این سریال سعی کرده با آوردن صحنه‌های مستندگونه به این مجموعه اعتباری خاص به آن ببخشد. این سریال که با نام «ستاره سحر» کلید خورده بود در سال ۸۱ با نام «پایان انتظار» روی آنتن شبکه یک رفت؛ سریالی که بیشتر به جنبه‌های تحقیقی و مستندش پایبند بوده و سعی داشته با آوردن مقاطع حساس از زندگی این شهید شخصیت او را معرفی کند. خوش‌رکاب: آتقی در جنگ«خوش‌رکاب» ساخته علی شاه‌حاتمی سریالی طنزگونه بود که به دلیل پخش مناسبش در نوروز ۸۲ توانست نظر بسیاری را به خود جلب کند.این سریال که به مدد بازی‌های طنز‌آمیز محمد کاسبی، مجید صالحی و اصغر نقی‌زاده توانست مرز بین جدی و شوخی را در فضای جنگ روایت کند، داستان راننده کامیونی به نام آتقی بود که با علاقه‌ای که به کامیونش به نام خوش‌رکاب داشت و مأموریتی که برای ارسال کمک به رزمندگان در جنگ داشت درگیر می‌شد. در واقع «خوش‌رکاب» نمادی از تعلقات دنیوی تقی بود که بعد‌ها به مدد حضور در جنگ به عشقی ملی تبدیل می‌شد.فیلم و سریال‌هایی که در مورد آزادسازی خرمشهر ساخته شده‌اند شب هزار و یکم: سیمای پزشکان در جنگداستان این سریال را محمدهادی کریمی نوشت و علی بهادر به سفارش گروه حماسه و دفاع مقدس کارگردانی آن را بر عهده داشت. داستانی که مربوط به روزگار حال ما بود، اما به خاطرات پزشکانی برمی‌گشت که در جنگ ردپایی به جا گذاشته بودند. قصه‌ای معماگونه که یافتن دو خواهر دوقلو را بهانه کرده بود تا در این میان به روز‌های جنگ و خاطرات و گذشته پزشکانی که در جنگ شیمیایی و جانباز شده بودند، بپردازد. دانیال حکیمی، نادیا دلدارگلچین، آرام جعفری، مهشید افشارزاده، علیرضا خمسه، شیوا بلوریان، فخرالدین صدیق‌شریف و … بازیگران این مجموعه سیزده قسمتی بودند که در سال ۸۸ روی آنتن شبکه یک رفت.در چشم باد: حماسه‌ای ماندگاراین مجموعه پنجاه قسمتی که ساخت آن در گروه حماسه و دفاع شبکه یک پنج سال طول کشید، یکی از افتخارات این شبکه در حوزه دفاع مقدس بود. مجموعه‌ای به کارگردانی و نویسندگی مسعود جعفری‌جوزانی که وقایع سیاسی اجتماعی سه دوره از تاریخ را در سال‌های ۱۳۰۰، ۱۳۲۰ و ۱۳۶۰ بررسی کرد. ادامه‌دار بودن انقلاب و جنگ و مقاومت در ایران از دوره میرزا کوچک‌خان جنگلی و مبارزه با متفقین تا جنگ هشت‌ساله پیام اصلی این سریال بود. با این حال بخش سوم این سریال که مربوط به فتح خرمشهر بود و صحنه‌های جنگی بی‌نظیری را در سریال ثبت کرده حائز اهمیت است. ضمن اینکه آوردن تصاویر مستند از عملیات بیت‌المقدس و آزادسازی خرمشهر هم ویژگی دیگری به این مجموعه عظیم تاریخی و سیاسی بخشید. «در چشم باد» قصه خانواده ایرانی را از دوره قیام میرزا کوچک جنگلی تا فتح خرمشهر با حضور جمع زیادی از بازیگران از جمله سعید نیکپور، پارسا پیروزفر، اکبر عبدی، کامبیز دیرباز، لاله اسکندری و… به تصویر کشید.شوق پرواز«شوق پرواز» داستان زندگی خلبان شهید عباس بابایی است. این سریال از شهریور ماه سال ۱۳۹۰ تا بهمن همان سال و در قالب ۲۴ قسمت به روی آنتن رفت. کارگردان این مجموعه بر عهده یدالله صمدی بود. بازی شخصیت سرلشکر خلبان بابایی را شهاب حسینی بر عهده داشت.مرحله پیش‌تولید سریال از سال ۱۳۷۶ آغاز شد و بخش‌هایی از فیلم که مربوط به دوران کودکی سرهنگ شهید بابایی در شهر قزوین بود هم فیلمبرداری شد.فیلم و سریال‌هایی که در مورد آزادسازی خرمشهر ساخته شده‌اندملیحه حکمت، همسر عباس بابایی با دیدن فیلم «دل‌شکسته» تحت تاثیر بازی شهاب حسینی قرار گرفت و وی را برای ایفای نقش همسرش در سریال پیشنهاد داد که با موافقت سایر عوامل تهیه روبرو شد.شهاب حسینی، شهرام حقیقت دوستف افسانه بایگان، الهام حمیدی، اکبر عبدی، فرهاد قائمیان، عبدالرضا اکبری، عباس امیری، مهران رجبی، مینا جعفرزاده، مهدی فقیه، اتابک نادری، محسن افشانی، آنا برزینا، زهره حمیدی، بهزاد رحیم خانیف سیدعلی صالحی، کوروش تهامی، مختار سایقی، حسن جوهرچی، حسین بابایی، سلما بابایی، ستاره اسکندری و اکرم محمدی بازیگران این مجموعه بودند. کیمیاسریال «کیمیا» جدیدترین اثری است که در بیش از ۱۰۰ قسمت با موضوع دفاع مقدس ساخته شده و قرار است از شبکه دو سیما به روی آنتن برود.این سریال به قلم مسعود بهبانی نیا نوشته شده و کارگردانی آن را جواد افشار برعهده داشته است. در سریال «کیمیا» که به تهیه کنندگی محمدرضا شفیعی نوشته شده، بازیگرانی نظیر مهراوه شریفی نیا، مهدی پاکدل، حسن پورشیرازی، آزیتا حاجیان، پوریا پورسرخ، آرش مجیدی، سید مهرداد ضیایی، رضا توکلی، علی شادمان، عطا عمرانی، امیر کاظمی، کاظم هژیرآزاد، حسین توشه، کوروش زارعی، شهین تسلیمی، آشا محرابی، سودابه بیضایی، فریبا طالبی، نسرین نیک، وحید رهبانی، مالک سراج، عبدالحلیم تقلابی، ابتسام بقلایی، نوید خدا‌شناس، میرفرخ هاشمیان، محسن مجلس آرا و… در آن ایفای نقش کرده اند. تحولات جامعه، پدر و دختری را مقابل هم قرار داده است. دختر خانواده که کیمیا نام دارد پرسشگر است و معترض و در مقابل او پدری قرار دارد که نظامی، منضبط و پایبند به قانون است. سیر حوادثی که در زندگی این خانواده رخ می‌دهد آن‌ها را درگیر توطئه و دسیسه‌ای بزرگ و شیطانی می‌کند و کیمیا با تلاشی خستگی‌ناپذیر درصدد نجات خانواده برمی‌آید و به این ترتیب او تبدیل به زنی مقاوم و استوار می‌شود؛ زنی مشابه هزاران زن ایرانی مسلمان که برای حفظ خانواده از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنند.»این‌ها خلاصه‌ای است از داستان «کیمیا» است که در سه مقطع زمانی: قبل از انقلاب، دوره جنگ و زمان حال روایت می‌شود، بیش از ۳۰۰ بازیگر دارد و نقش یکی از شخصیت‌های اصلی آن را مهراوه شریفی‌نیا ایفا می‌کند.

نوشته فیلم‌هایی که با موضوع آزادسازی خرمشهر ساخته شده‌اند اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

به گزارش پایگاه خبری شهید یاران، به نقل از خبرنگار سیاسی ایرنا، در آستانه آغاز هفته دفاع مقدس، جمعی از پیشکسوتان و فرماندهان دفاع مقدس به همراه جمعی از خانواده‌های معظم شهدا روز چهارشنبه با حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب دیدار کردند. حسینیه امام خمیمنی این بار با تصویر شهدا و رزمندگان سپاه اسلام در دوران هشت سال جنگ تحمیلی مزین شده بود؛ حتی نخل های سرافزار نخلستان‌های خوزستان نیز برای خود نمادی در این دیدار عاشقانه داشتند و بر جلوه‌های ایثار و مقاومت در فضای حسینیه افزوده بودند.

نمادهای به یادماندنی دوران دفاع مقدس از رنگ خاکی سنگرها، تا نخل، فانوس و چفیه های جبهه نمای متفاوتی به حسینیه امام خمینی به عنوان وعده گاه عاشقان و لبیک با امام امت بخشیده بود؛ رزمندگان دیروز که در اوج جوانی پوتین و لباس رزم به تن کرده بودند، امروز با گذشت بیش از سه دهه از پایان دوران جنگ تحمیلی موی سپید کرده و چین به چهره افتاده به ردیف نشسته بودند تا در دیار با فرمانده کل قوا آمادگی خود را برای ادامه راه مقاومت نشان دهند.

در سمت راست حسینیه ماکتی از مسجد خرمشهر در زمان فتح خونین شهر به عنوان نماد پیروزی مقاومت قرار داده شده بود و سوی دیگر آن ماکتی از مسجد الاقصی به عنوان قبله گاه نخست مسلمانان و محور غایی مقاومت در سرزمین های اسلامی قرار گرفته بود که مزین به یک شعار بود: «سنصلی فی القدس» این جمله هرچند کوتاه بیانگر مسیری پرفراز و نشیب در مسیر محور مقاومت است که آزادی قدس شریف از چنگان نظام سلطه و ددمنشان صهیونیستی است.

دور تا دور سالن تصاویری از رزمندگان و فرماندهان دوران دفاع مقدس و عملیات های آن زمان دیده می شد و حتی جایگاه سخنرانی رهبر معظم انقلاب نیز مانند خاکریزهای جبهه طراحی شده بود که در بالای آن آیه شریفه «نَصرُ مِن اللهِ و فَتحٌ قریب»؛ (یاری خدا و پیروزی نزدیک است) همچون سربند رزمندگان خودنمایی می‌کرد.

در ابتدای مراسم، پس از قرائت کلام‌الله مجید، حاج صادق آهنگران که حالا ۳۳ پس از پایان جنگ، مانند دیگر هم‌دوره‌ای‌هایش مویی سپید کرده است، به مدیحه‌سرایی پرداخت. فرماندهان و پیشکسوتان دوران دفاع مقدس چنان با اشعار آهنگران اشک می‌ریختند که گویی خاطرات خود را جلوی چشم دارند.

مدیحه‌سرایی خاطره‌انگیز حاج صادق آهنگران برای این مراسم هوشمندانه انتخاب شده ببود؛ صدای شورانگیز او در زمان جنگ تحمیلی وقتی در کوی و برزن می پیچید، همه از آغاز اعزام داوطلبان به جبهه ها خبر می یافتند؛ می دانستند عملیاتی در راه است و باید بر تن جوانان خویش جامه رزم بپوشانند و به ندای امام امت لبیک بگویند. صدای او برای رزمندگان هم فراموش نشدنی بود؛ تهییج روحیه ایثار و شهادت بخصوص در شب های عملیات در گوشه گوشه خاطران پیشکسوتان دفاع مقدس جا خوش کرده است.

این بار هم آهنگران، سرود حماسی خود را در حسینیه امام خمینی اینطور طنین انداز کرد: «وطنم راه دفاع از تو تداوم دارد…» و در میانه یاد شهدای گلگنون کفی را زنده نگه داشت که تشییع میلیونی اش نشان داد او عزیز این ملت بود: «دشمنان گرچه سلیمانی ما را کشتند/ آن عزیز دل کرمانی ما را کشتند»…
حماسه خوانی آهنگران با طنین سرود « با توای کاروان بار بندید همرهان/ این قافله عزم کرب و بلا دارد» دل های حاضران در سالن را کربلایی کرد و قطره اشکی از گوشه چشم حاضران گرفت

پس از آن سرلشکر محمد باقری رئیس ستاد کل نیروهای مسلح به ارائه گزارشی از اقدامات انجام شده در حوزه ترویج و نشر ارزش های دوران دفاع مقدس به رهبر معظم انقلاب اسلامی ارایه کرد و پس از آن سخنرانی رهبر معظم انقلاب آغاز شد.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در سخنرانی خود مروری بر رویدادهای دوران دفاع مقدس و ترسیم فضای سیاسی و بین المللی آن زمان داشتند و با برشمردن دستاوردهای آن دوران، بر ضرورت روایت درست دفاع مقدس، تمجید از پیشکسوتان این عرصه را وظیفه همگانی دانستند و یادآور شدند: دفاع مقدس دوران پرهیجان، پرحادثه، پرمعنا و پرفایده و از جمله حوادثی است که برای دیروز ما و امروز ما و فردای ما دارای اثر است بنابراین پیشکسوتان در این حادثه و در این واقعه مهم قطعاً مورد توجه و اهتمام و احترام باید قرار بگیرند.

این دیدار، در آستانه سالروز آغاز جنگ تحمیلی و با حضور گسترده فرماندهان و پیشکسوتان دوران دفاع مقدس در سراسر استان‌های ایران برگزار شد و نه تنها به صورت مستقیم و زنده برای عموم مردم پخش شد، بلکه فرماندهان و رزمندگانی از اقوام مختلف در سایر استان ها نیز به صورت ویدئوکنفرانس در این آیین شرکت کردند.

از چهره های شاخص حاضر در جلسه امروز می توان به سرلشکر پاسدار محمد باقری رئیس ستاد کل نیروهای مسلح، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی، سرلشکر غلامعلی رشید فرمانده قرارگاه مرکزی حضرت خاتم‌الانبیاء(ص)، سید عبدالرحیم موسوی فرمانده کل ارتش، حسین سلامی فرمانده کل سپاه، سردار علیرضا تنگسیری فرمانده نیروی دریایی سپاه، سردار محمد پاکپور فرمانده نیروی زمینی سپاه، محمدرضا آشتیانی وزیر دفاع، احمد وحیدی وزیر کشور، حسین اشتری فرمانده کل انتظامی کشور، علی فدوی جانشین فرمانده کل سپاه و علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی، بهرام عین‌اللهی وزیر بهداشت، سید محمد حسینی معاون پارلمانی رئیس جمهور اشاره کرد.

همچنین سید یحیی صفوی فرمانده اسبق کل سپاه، سردار علی فضلی جانشین معاون هماهنگ‌کننده سپاه، سردار امیرعلی حاجی‌زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه، شهرام ایرانی فرمانده نیروی دریایی ارتش، سردار احمدرضا رادان فرمانده سابق نیروی انتظامی تهران بزرگ، دریادار حبیب‌الله سیاری معاون هماهنگ‌کننده ارتش، مجتبی ذوالنور نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی، اسماعیل احمدی‌مقدم فرمانده اسبق نیروی انتظامی، محسن رضایی فرمانده سپاه در دوران جنگ از دیگر حاضران در جلسه امروز بودند.

سردار عزیز جعفری فرمانده پیشین سپاه، اسماعیل کوثری جانشین اسبق فرمانده قرارگاه ثارالله، مهدی چمران رئیس شورای شهر تهران، علیرضا زاکانی شهردار تهران، سردار حسن کرمی فرمانده یگان ویژه نیروی انتظامی، حسین یکتا راوی دفاع مقدس، ابراهیم حاتمی کیا کارگردان سینما نیز در مراسم امروز حضور داشتند.

دیدار امروز رهبر معظم انقلاب اسلامی ساعت ۱۰:۳۰ در حسینیه امام خمینی آغاز شد و حدود یک ساعت و ۳۰ دقیقه به طول انجامید. مشروح سخنان فرمانده کل قوا را در لینک زیر دنبال کنید:

دفاع مقدس ثابت کرد صیانت از کشور با مقاومت به دست می آید نه با تسلیم

نوشته ترسیم راه مقاومت در طراحی معنادار حسینیه امام خمینی (ره)؛ از خرمشهر تا آزادی قدس اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.