در گلستان‌نامه امشب با شهیدی آشنا می‌شویم که امام زمان (عج) او را به سربازی خود برگزید.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران، شاید افرادی که به گلستان شهدای اصفهان آمده باشند، نام شهید جلال افشار را شنیده باشند، اما هستند کسانی که این شهید هنوز برایشان گمنام است و چه بسیار شهدایی که نامشان گمنام بوده ولی وجودشان چراغ راه ماست؛ جلال افشار فرزند محمد؛ روحانی مبارزی که در عملیات رمضان در ۱۳۶۱/۴/۲۴ به شهادت رسید.

در بیان مقام رفیع این شهید آمده است که آیت الله بهاء‌الدینی در جلسه‌ای فرمودند: در بین شما یکی از سربازان امام زمان(عج) هست و به زودی از میان شما می‌رود. بعد‌ها که جلال افشار شهید شد عکسش را خدمت ایشان بردند و آیت الله بهاء الدینی بی‌اختیار گریه کردند، به طوری که اشک‌هایشان روی عکس جلال می‌چکید و سپس فرمودند: امام زمان(عج) از من یک سرباز می‌خواستند، من هم آقای افشار را معرفی کردم. اشک من اشک شوق است، ‌ایشان جلال «ذاکر قریب البکاء» است.

دفتر زندگانی‌ جلال افشار در سال ۱۳۳۵ گشوده شد و برای سیراب شدن از جام علم، پس از دوره دیپلم، راهی حوزه علمیه قم شد و در طول دو سال تحصیل در مدرسه حقانی، غم هجران پدر بر شانه‌اش نشست.

پس از شنیدن ندای هل من ناصر خمینی کبیر، به روستاهای اطراف اصفهان رفت و به روشنگری و سازماندهی نیروهای انقلابی مشغول شد و پس از طلوع سپیده انقلاب به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست. او که وجودش سراسر حب الله و عشق به روح‌الله بود در مرکز آموزش ۱۵ خرداد و پادگان غدیر به عنوان مربی اخلاق به کار گرفته شد.

سرانجام در سحرگاه ۲۴ تیرماه سال ۶۱، در عملیات رمضان، در حالی که ذکر اذان بر لبش بود، سجده بر خاک آستان حسین‌بن‌علی (ع) نهاد و روحش آسمانی شد و در ردیف ۱۸ مزار ۶۸ گلستان شهدای اصفهان آرام گرفت.

او در بخشی از وصیت‌نامه‌اش این‌چنین می‌گوید: «مسؤولان محترم مملکت هر کس را به تناسب با ظرفیتش به کارهای اجرایی بگمارند، به فرهنگ جامعه بیش از هر چیز توجه شود، به سپاه این بازوی مسلح امام بیش از پیش برسید و بر رشد معنوی فرهنگی آن بیشتر تکیه کنید.

اگر تمام جهان بر ضد ما متحد شوند، ما يک تكليف و مسئوليت داريم و از آن دست نخواهيم شست. خدايا خيلی زود خودت را به من بشناسان. به فلسفه قيام حسين بن علی(ع) توجه كامل داشته باشيد، محرم و عاشورا را فراموش نكنيد كه استاد شهادت در عاشورا در ميان خون تدريس نمود.

اسلام شديداً به نيروهای‌ فكری نيازمند است پس با مطالعه صحيح و سريع خود، اسلام را ياری كنيد.»

خانواده این شهید در وصف ویژگی‌های او می‌گویند: «روی نماز جماعت و خمس بسیار حساس بود. خودش آخر هر سال خمسش را حتی اگر یک ریال بود حساب می کرد و می پرداخت. وقتی رفقایش علت خواندن نماز زیاد را از وی پرسیدند، گفت: «این نمازها را به نیت پدرم می خوانم. بالاخره هر چه دارم از او دارم»

آری؛ جنون شرط عشق است، ما که ماندیم مجنون نبودیم؛ شهدای ما عاشق بودند و عطر شمیم عشقشان هنوز هم در هر کوی و محله به مشام می‌رسد. به قول شهید آوینی بگذار اغیار هرگز درنیابند که این قلب‌های ما از چه اشتیاق و شور و نشاطی مالامال است و روح ما در چه ملکوتی شادمانه سر می‌کند و سر ما در هوای کدامین یار خود را از پای نمی‌شناسد، بگذار اغیار هرگز درنیابند، چه روزگار شگفتی!

نوشته «گلستان‌نامه»؛ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

«و اى امت قرآن، راهى كه ما انتخاب كرده‌ايم را تمام صالحان و شهداى خداوند مى‌باشد و اگر در اين راه براى ما حادثه اى پيش آمد آن هم نعمت بزرگى مى‌باشد و اگر در اين راه شهيد شويم پيروز هستيم.»
 
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران، دست ما با قلم سازگارتر است تا با تفنگ ، اما آنجا که شیطان و اولیای او با تفنگ بر جهان و جهانیان حاکمیت یافته اند، ما را چاره ای دیگر نیست مگر آن که تفنگ برداریم و از حق و عدالت و مظلومین دفاع کنیم. «شهید سید مرتضی آوینی»؛ می‌خوانیم از شهید سیدرسول ربیعی فرزند سیدجعفر، تاریخ شهادت ۱۳۶۱/۲/۱۷.

*زندگی‌نامه

شهید سید رسول ربیعی در یکی از روستاهای نزدیک اصفهان به نام سمسور در سال ۱۳۴۵ چشم به دنیا گشود. زندگی و عمر او هر چند بسیار کوتاه بود، اما سراسر عمر پر ثمرش حکایت از یک انسان موثر و ایثارگر و حماسه آفرین برای مکتب و انقلاب اسلامی بود. این آثار و نتایج را می‌توان از کتابخانه‌ای که در مسجد تشکیل داد و خود سرپرستی آن را به عهده داشت و یا شعارهای اسلامی و انقلابی که جهت آگاهی مردم روی دیوارها می‌نوشت ملاحظه کرد و همچنین سعی می‌کرد در روستای خویش مردم را از آثار و نتایج انقلاب اسلامی مطلع سازد. بدین جهت بود که با شرکت جستن در امور تبلیغاتی روستا بهترین نقش را ایفا می‌کرد.

او علاقه زیادی نسبت به بسیج داشت و سعی می‌کرد دیگران را نیز به بسیج و کلاس‌های بسیج تشویق کند و او بیشتر وقت خود را در مسجد روستا جهت امور بسیج می‌گذراند. شهید ربیعی انسانی پرتلاشی بود. او با وجود سن کم از اراده و ایمان قوی و استورای برخوردار بود. نیمی از روز را به کار در کارگاه برای اداره زندگی خود و مادرش می‌گذرانید و نیم دیگر را اختصاص به فعالیت‌های اسلامی داده بود. او به مجالس مذهبی علاقه فراوان داشت.

خواهر شهید می‌گوید: «در محله سمسور سکونت داشتیم و رسول متولد آنجا بود. پدرم سید جعفر کار کشاورزی می‌کرد و زندگی‌اش را اداره می‌کرد. ما سه خواهر بودیم و چهار برادر داشتیم و من بزرگ‌ترین خواهر بودم. رسول از همان دوران کودکی‌اش بچه نوبر و زرنگی بود. دوران ابتدائی را در مدرسه شهید صدوقی گذراند و تا کلاس ششم بیشتر درس نخواند. با وجود اینکه وضعیت تحصیلی‌اش هم مساعد و معلمین دوران ابتدائی‌اش همیشه از احوالات درسی‌اش احساس رضایت می.کردند، رسول بنا بر احساس وظیفه‌ای که داشت و خود را ملزم می‌دانست تا دستان خسته پدر را یاری رسان باشد، وارد عرصه کار شد.

در ابتدا در کارخانه پشم در محدوده ارغوانیه کنونی کارگری می‌کرد و بعد از آن و در اثنای جنگ وارد سپاه شد. او درآمد حاصله را که مبلغ ناچیزی بود یا صرف احتیاجات زندگی روزمره‌اش می‌کرد یا به کار خیر می‌زد. او دوست داشت برای مسجد محله‌مان کاری انجام دهد و از این رو تصمیم گرفت کتابخانه‌ای را برای آنجا فراهم کند. علاقه‌مندی‌اش نسبت به انجام فرائض نماز و روزه و خواندن قرآن از سن ده سالگی نشان داد و حتی بچه‌های دیگر را نیز به انجام این فرائض و حضور در مسجد تشویق می‌کرد. به سن ۱۵، ۱۶ سالگی که رسید تصمیم گرفت به جبهه اعزام شود، اما با مخالفت‌های برادرم روبرو شد.

ولی او همچنان بر خواسته خود پافشاری کرد و سرانجام با گریه و التماس روانه جبهه شد. تنها ۴۰ روز از زمان اعزام نگذشته بود که در عملیات خرمشهر در شلمچه به شهادت رسید. در این مدت یک روز هم به مرخصی نیامد. رسول نزد خانواده‌ام بسیار عزیز بود و برادرم به خاطر سن کم رسول و این که خودش هم در جبهه حضور فعال داشت و بر خطرات او واقف بود با رفتن برادرم مخالفت می‌کرد.

اما رسول نیز بچه جسور و شجاعی بود و احساس وظیفه می‌کرد. او با وجود سن کمی که داشت همواره ما را نصیحت می‌کرد و به خصوص در امر رعایت حجاب و خواندن نماز آن هم با جماعت. او در این مدت ۴۰ روزی که در جبهه بود خدمات زیادی را بنا بر آنچه می‌گفتند انجام می‌داد و بر حسب وظیفه‌اش که جابه‌جائی مجروحین از صحنه جنگ بود، تلاش.های بی‌وقفه‌ای انجام داده بود.»

*وصیت‌نامه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوا ثُبَاتٍ أَوِ انْفِرُوا جَمِيعًا « ای اهل ایمان سلاح جنگ برگیرید و آن‌گاه دسته دسته یا همه یک‌باره متّفق (برای جهاد) بیرون روید.» با نام پروردگار جهانيان و هدايت كننده عاشقان فى سبيل الله وصيت نامه‌ام را آغاز مى‌كنم. سلام و درود به رهبر كبير انقلاب و بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران. سلام و درود بر تمام شهداى اسلام از كربلاى امام حسين (علیه السلام) تا كربلاى ايران.

چند كلمه هم با شما برادران و خواهران عزيز مذهبى، برادران و خواهران من بدانيد آنچه باعث نجات ما از گمراهى است اسلام عزيز مى‌باشد. پس ما بايد بكوشيم تا وظايف خود را نسبت به اسلام انجام دهيم و ديگر اينكه از خط ولايت فقيه پيروى كنيم. اكنون كه عازم جبهه جنگ حق عليه باطل هستم اميدوارم بتوانم وظيفه اسلامى خودم را به خاطر رضايت خداوند انجام دهم. و اى امت قرآن، راهى كه ما انتخاب كرده‌ايم را تمام صالحان و شهداى خداوند مى‌باشد و اگر در اين راه براى ما حادثه اى پيش آمد آن هم نعمت بزرگى مى‌باشد و اگر در اين راه شهيد شويم پيروز هستيم.

شما دوستان و آشنايان مى‌دانيد كه من در زندگى طعم يتيمى را و سختى زندگى را چشيدم، ولى با اين حال ديدم اسلام در خطر است. خانواده‌ام را ترک كردم و در كنار برادرانم به جنگ عليه كفار رفتم و من از خداوند راضى هستم كه مرا در آغوش مشكلات و سختی‌ها پرورش داد و عاقبت مزد و پاداش من را می دهد و آرزوى من همان شهادت مى‌باشد. اما اى مادر مهربان، مرا ببخشيد، زيرا شما زحمت زياد براى من كشيديد. در حالى كه من در سن نه سالگى پدر خود را از دست دادم، ولى شما در تربيت من كوشيديد. از شما اى مادر مهربان انتظار دارم كه همانند مادران شهيدان در شهادت من هيچ ناراحت نشوى و از برادران و خواهران خود مى‌خواهم كه در شهادت خونبارم و در زندگى دوباره‌ام و در مرگ سرخم ناراحت نشويد، زيرا انا لله و انا اليه راجعون.

خوشا به حال آنان که پروازشان اسیر هیچ قفسی نشد ، و هیچ بالی اسیر پروازشان نساخت .. خوشا به حال آنان که از رهایی رهیدند ، و بال و بال جانشان نشد . خوشا به حال آنان که ….. خوشا به حال ما ، اگر شهید شویم؛ اللهم الرزقنی شهادة فی سبیلک، شادی روح شهید سیدرسول ربیعی صلوات، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

نوشته «گلستان‌نامه»؛ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

«…اما پدر و مادر عزیزم من می‌دانم شما با چه زحمتی مرا بزرگ کردید من هر چه دارم بخاطر روزی حلالی است که شما سر سفره آوردید و تلاش کردم که شما را از خود راضی کنم اما نتوانستم و از شما می‌خواهم مرا حلال کنید.»

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران،قطعه مدافعان حرم گلستان شهدای اصفهان مانند نگینی بر تارک این زمین مقدس می‌درخشد؛ قطعه‌ای که بهترین جوانان روزگار ما در آن آرمیده‌اند، به چهره آن‌ها که نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که در نگاه همه آن‌ها یک چیز مشترک وجود دارد، چیزی که دقیقا نمی‌دانیم چیست و در نگاه دیگران نمی‌بینیم؛ یکی از این شهدا، شهید علی شاه‌سنایی است.

شهید علی شاه‌سنایی در سال ۱۳۶۴ در شهر اصفهان محله جنیران متولد شد . شهید شاه‌سنایی یکی از جوانان مومن و انقلابی بود که راه وصال را در پاسداری دید و ملبس به لباس سبز سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد. وی از نیروهای لشکر ۱۴ امام حسین علیه السلام بود که به صورت داوطلبانه برای دفاع از حرم عقیله‌ بنی هاشم عازم سوریه شد و در تاریخ ۳۰ آذر ۱۳۹۴ در منطقه خان طومان به شهادت رسید و آسمانی شد.

وی نهمین شهید مدافع حرم از خطه شهید پرور اصفهان است که در دفاع از حرم حضرت زینب(س) به شهادت رسید و با استقبال پرشکوه مردمی در گلستان شهدای اصفهان در قطعه مدافعان حرم به خاک سپرده شد.

او در بخشی از وصیت‌نامه خود خطاب به خداوند متعال می‌گوید: «خدایا تو را سپاس می‌گویم که این لیاقت را به من اعطا نمودی که پی به عظمت تو ببرم و حق را از باطل تشخیص دهم.

آن گاه خانه و زندگی را رها کنم و به سوی تو هجرت نمایم و در صف رزمندگان و جهادگران راه تو حضور یابم و از مظلومان عالم دفاع کنم.

خدایا امید آن دارم که سرخی خونم سیاهی گناهانم را غسل دهد و پاک شدن از گناه موجب آن شود که در جمع شهدای اسلام سرافکنده نباشم.

در این راه کسی مرا مجبور نکرد که از پدر و مادر عزیزتر از جانم و همسر مهربان و یار و یاور در سختی ها و اقوامم چشم بپوشم. بلکه تنها برای رضای خدا و پیروی از ولایت فقیه و دفاع از مظلوم و نابود کردن دشمنان اسلام و دست نشانده‌های شیطان بزرگ و اسرائیل و آل سعود به این راه آمدم.

ای مردم این جان‌ها از آن خود ما نیست، آن را خداوند تبارک و تعالی به ما داده و روزی هم از همه می‌گیرد، پس اگر بدن‌ها برای مرگ آفریده شده است چه بهتر که انسان در راه خدا کشته شود.

اما پدر و مادر عزیزم من می دانم شما با چه زحمتی مرا بزرگ کردید من هر چه دارم بخاطر روزی حلالی است که شما سر سفره آوردید و تلاش کردم که شما را از خود راضی کنم اما نتوانستم و از شما می‌خواهم مرا حلال کنید و در نبود من صبر کنید و صبور باشید مانند امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) و به خود افتخار کنید که چنین فرزندی تقدیم انقلاب کردید، من هم قول می دهم که اگر اختیار داشته باشم شما را شفاعت کنم و اگر خواستید در مراسم من گریه کنید برای جوان امام حسین(ع) و شهدای دشت کربلا گریه کنید و بعد از من، هوای همسر و فرزندم زهرا کوچولو را داشته باشید.»

از خصوصیات بارز این شهید والامقام، رفتار بسیار عاطفی وی با همسرش بود. همسر شهید در این باره می گوید: «عطر و بوی گل‌هایی که می‌خرید را هنوز به یاد دارم. برای کوچک‌ترین مناسبتی هم که می‌شد، گل می‌خرید. غم فراق دورانی که مأموریت بود با آمدنش با دسته‌گلی تبدیل به شب به‌یادماندنی می‌شد. در کادو و گل خریدن همیشه پیشتاز بود.

اگر از ماموریت زمانی می‌رسید که من سرکار بودم با یک دست گل می‌آمد محل کارم و من را غافلگیر می‌کرد. این عادت همیشگی همسرم بود.

شهدا جان خود را که ارزشمندترین داشته هر فرد است، برای خدا و راه خدا فدا کردند تا این جمله شهید بزرگوار علی شاه‌سنایی بیش از پیش بدرخشد: «شهادت لباس تک سایزی است که ما باید با اعمال، رفتار و اخلاص، خود را اندازه آن کنیم، انشاءالله»

نوشته «گلستان‌نامه» اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

شهید سید مهدی مدینه در وصیت‌نامه خود نوشته است: اگر خدا بر من منت گذارد و شهادت نصیبم شد از شما می‌خواهم که برای من ناراحت نشوید و گریه و زاری نکنید زیرا مگر شهیدان پیش خدا نمی‌روند، پس چه جای ناراحتی است.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران، شهید سید مهدی مدینه از شهدای دوران دفاع مقدس استان اصفهان در وصیت‌نامه خود نوشته است: بنابر واجب بودن نوشتن وصیت‌نامه بر هر فرد مسلمان بنده سید مهدی مدینه فرزند عباس متولد ۱۳۴۵ وصیت می‌کنم که این انقلاب یک انقلاب حسینی است و خون پاک جوانان به پای آن ریخته شده است پس از آن پاسداری کامل را بنمایید و در این راه که می‌رویم سرنوشت هر کس معلوم نیست و کسانی که در این راه می‌روند و جان خود را به بهای بهشت می‌دهند شهیدند و من که در این راه می‌روم خیلی کوچک‌تر از آنم که لیاقت شهادت را داشته باشم.

اما اگر خدا بر من منت گذارد و شهادت نصیبم شد از شما می‌خواهم که برای من ناراحت نشوید و گریه و زاری نکنید زیرا مگر شهیدان پیش خدا نمی‌روند، پس چه جای ناراحتی است و باید خوشحال باشید و با این کار تیری بر قلب ضد انقلاب زده باشید.

از شما می‌خواهم در زیر لطف و عنایات خدا در امر خیر ثابت قدم باشید از برادرانم می‌خواهم به تحصیل خود ادامه دهند و در آینده فردی مثمر ثمر برای این انقلاب باشند به این انقلاب کمک کنند و دانشگاه‌ها را پر کنند تا جایی برای ضد انقلاب نماند و درآخر وصیت می‌کنم که ۷ روزه از سال گذشته برایم بگیرند و ۱۸ تومان کفاره آن را بدهند و ۱۵ روزه از امسال برایم بگیرندو مقداری که پول دارم و هر چه که دارم برای خود خانواده‌مان خرج کنید و بگذارید.

نوشته گلستان‌نامه اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

دغدغه همیشگی‌اش بود. تمرین می‌کرد. می‌رفت گلستان شهدا توی قبرهای خالی می‌خوابید. شب بود گلستان هم چراغ نداشت. بعد هم آرزو کرد طوری شهید شود که هیچ اثری ازش باقی نمونه. می‌گفت: این طوری خالصانه میرم پیش خدا.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران؛ کوچه‌هایمان را به نامشان کردیم که هرگاه آدرس منزلمان را می‌دهیم بدانیم از گذرگاه خون کدام شهید است که با آرامش به خانه می‌رسیم. ای شقایق‌ها! ایثار از آن شماست که دنیا را گوشه‌ای افکندید و با پرواز عاشقانه خود، بر روز‌های ما نسیم بهشت پاشیدید. شهید رضا حبیب‌اللهی فرزند علی، تاریخ شهادت ۱۳۶۱/۱۱/۱۸.

شهید رضا حبیب‌اللهی در اول فروردين سال ۱۳۳۸ در اصفهان متولد شد. پدرش حجت‌الاسلام حاج شيخ علی حبيب‌اللهی امام جماعت مسجد شيخ‌لطف‌الله و مسجد آقاعلی‌بابا بود و نام محمدرضا را برای او انتخاب كرد. از كودكی تحت تعليم و تربيت پدر قرار گرفت. دوران دبستان و دبيرستان را در مدرسه‌های حاتم بيک، احمديه و ادب گذراند.

از همان دوران در فعاليت‌های مذهبی شركت داشت. سال آخر دبيرستان برای اجتناب از خدمت در ارتش شاهنشاهی در امتحان ديپلم شركت نكرد. او تصميم داشت برای ادامه تحصيل به خارج از كشور برود ولی‌پدرش مخالف بود. پس رضا در ايران ماند و مشغول فعاليت‌های سياسی شد.

يک سال بيشتر تا پيروزی انقلاب نمانده بود! رضا خيلی نترس بود و فعالانه تهيه و توزيع اعلاميه‌ها و پيام‌های حضرت امام خمينی(ره) شركت داشت.

با پيروزي انقلاب وارد كميته دفاع شهری اصفهان شد و در سال ۵۸ در امتحانات متفرقه ديپلم شركت كرد و مدرک خود را گرفت و همزمان در مدرسه علميّه «امام صادق(ع)» مشغول تحصيل علوم دينی و طلبگی شد. هنوز دو ماه از شروع جنگ نگذشته بود كه عازم خوزستان شد و به شيرمردان «خط شير» پيوست. سال ۶۰ برای رضا سال خاصی بود، چرا که در خرداد همان سال دست راست خود را فدای اسلام كرد.

هنوز دوران مجروحيت را طی نكرده بود كه پدرش به لقاء دوست شتافت. در همان سال خداوند حبيب خود را طلبيد و رضا به شرف زيارت خانه دوست و حضور در سرزمين وحی نائل شد. از اين پس همه او را به نام حاج رضا می‌شناختند.

تدابير فرماندهی و مديريت بسيار قوی و ذهن خلاق و طراح حاج رضا در عمليات‌های فتح‌المبين ، بيت‌المقدس، رمضان و محرم باعث شد تا او را به عنوان يک فرمانده نظامی صاحب نظر و دارای سبک و شيوه خاص در عمليات‌ها بشناسند.

سرانجام سردار حاج رضا حبيب‌اللهی در ۱۸ بهمن ماه سال ۱۳۶۱ جام شهادت را نوشيد و به خواسته‌اش كه فناءفی‌الله بود، رسيد.

خواهر شهید درباره او می‌گوید: «حواسش بود برای همه  سوغات بیاره، آخه سفر مکه اون هم سفر اول باید سوغات می‌آورد. سوغاتی‌ها را که داد، همه مچاله یا چروک بود. عذر خواهی‌اش را این طور گفت: من که بازار نرفتم یعنی وقت نداشتم. این‌ها رو هم روز آخر تنهایی توی جده خریدم. با یه دست هم بهتر نتونستم بذارمشون داخل ساک.»

محمد حاج صباغ همرزم شهید هم در وصف او این گونه گفته است: «دغدغه همیشگی‌اش بود. تمرین می‌کرد. می‌رفت گلستان شهدا توی قبرهای خالی می‌خوابید. شب بود گلستان هم چراغ نداشت. بعد هم آرزو کرد طوری شهید شود که هیچ اثری ازش باقی نمونه. می‌گفت: این طوری خالصانه میرم پیش خدا.»

همرزم دیگر او حمید رئیسی می‌گوید: «شناسایی که می‌روی باید شش دانگ حواست جمع باشد. به کوچکترین حرکت باید عکس العمل نشان بدی. حالا اگه این حرکت، یه موتور سوار باشد که دیگه تکلیف مشخصه. آماده تیراندازی بودیم که نمی‌دانم چرا کاری نکردیم. جلوتر که آمد دیدم ای بابا این که حاج رضای خودمان است! تازه فهمیدیم این که میگویند توی جنگ فرماندهان از همه حتی شناسایی‌ها هم جلوترند یعنی چه!»

سفیر عشق شهید است و ارباب عشق حسین (ع) و وادی عشاق کربلا، جایی که ارباب عشق سر به باد می‌دهد تا اسرار عشاق را بازگو کند که برای عشاق راهی جز از کربلا گذشتن نیست! سلام بر آن‌هایی که رفتند تا بمانند و نماندند تا بمیرند، و سلام به آنان که پلاکشان را از گردن خویش درآوردند تا مانند مادرشان گمنام و بی مزار بمانند.

نوشته «گلستان‌نامه»؛ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران، سال ۱۳۴۳ بود. مأمور نادان ساواک که قند توی دلش آب می‌شد، بابت سوالی که قرار است از حضرت امام (ره) بپرسد در حالی که ایشان را به تبعیدگاه می‌بردند، تاریخی‌ترین جواب را از حضرت گرفت، وقتی پرسید: پس یاران شما کجا هستند؟ و امام (ره) فرمودند: «یاران من در گهواره‌های مادرانشان هستند.»

شاید کمتر کسی باورش می‌شد که ۱۵ سال بعد همان نوزادان خوابیده در گهواره قرار است چه غوغایی به پا کنند و چه به رخ بکشند غیرت را و پای کار بیایند وقتی حرف از وطن می‌شود و خاک آن ناموس می‌شود و زیر چکمه‌های سنگین و بی‌رحم دشمن می‌ماند.

بله همان گهواره‌نشینان دیروز، مرید امام (ره) شدند و مو به مو کلامش را به دلشان گره زدند و به قول حضرت روح‌الله (ره) مصداق این رباعی شدند: «از هستی خویشتن گذر باید کرد / ‏ زین دیو لعین صرف‌نظر باید کرد، گر طالب دیدار رخ مجنونی از منزل بیگانه سفر باید کرد…»

در جنگ نابرابری که برای این ملت رقم خورد، جنگی که همه دنیا به حمایت صدام بلند شده بودند تا نهال نوپای انقلاب خمینی کبیر را از ریشه برکنند، همان گهواره‌نشینان، صدام را سر جای خود نشاندند.

در آن روزها که جنگ بر این مرزوبوم سایه انداخته بود و بازار نوشتن حرف‌های آخر هم در شب‌های عملیات حسابی داغ بود، همان روزها که کلمه‌ها لباس آخرت به تن می‌کردند و دانه دانه روی کاغذ می‌نشستند، گاهی واژه‌ها هم وزن و هم‌قافیه می‌شدند، درست همان لحظه‌ای که حرف از امام (ره) می‌شد، لابد لرزش دست‌ها هم به واژه‌ها پیچش می‌داد و قطره‌های دل پای واژه‌های رزمنده‌ها امضا می‌انداخت.

از ته قلب مقلد امام باشید
وصایای شهدا را که ورق می‌زنیم، به شاه‌بیت‌هایی می‌رسیم که از امام می‌گوید. طلب مغفرت و بخشش بین واژه‌های شهید حسین خرازی دوست‌داشتنی جا باز کرده است و با همان خلوصی که در صدایش موج می‌زند، واژه‌ها را هم مهندسی می‌کند و حرف‌هایش را در یک کلمه جا می‌دهد و می‌گوید: «از مردم می‌خواهم که پشتیبان ولایت فقیه باشند.»

حرف از امام لابه‌لای صحبت‌های شهید مهدی باکری هم غزل می‌شود برای ما آنجا که یاد خدا و اجرای فرامین خدا را کنار اسم امام گذاشته و توصیه دوست داشتنی‌اش برای ما این است: «از ته قلب مقلد امام باشید و به دعاها و مجالس یادواره اباعبدالله و شهدا بسیار اهمیت دهید.»

دلواپسی، موج‌سواری می‌کند در کلام شهید محمدرضا تورجی‌زاده و در خلوتش خدا را چنین گواه می‌گیرد: «خدایا همیشه نگران بودم که عاملی باشم برای ریخته شدن اشک چشم امام عزیز. اگر در این مدت بر این نعمت بزرگ شکری درخور نکردم و یا از اوامرش تمردی نمودم بر من ببخش.»

شُکر خدا بابت نعمت‌های بیکرانش، شِکر می‌شود در حرف‌های آخر شهید جلال افشار و همه ما را مخاطب کلامش قرار می‌دهد و می‌گوید: «بدانید خداوند ما را از تمامی نعمت‌های بیکرانش بهره‌مند ساخته است یکی از آن نعمت‌ها وجود رهبری است. به وسیله رهبری پیامبر گونه امام امت، و وجود علمای راستین، خطرهای سد راه اسلام اصیل شناخته می‌شود. مبادا ناسپاسی این نعمت‌های بزرگ را بنمایید که “لئن شکرتم لازیدنکم و لئن کفرتم انّ عذابی لشدید”.»

و درود خدا بر شهید حسن باقری که رفت به راه امام (ره)، به راهی که ایشان همیشه آن را مورد تاکید و تأیید قرار می‌دادند و آن همانا حامی مستضعفان بودن است. او با صلابت تمام اعلام کرد که انقلاب ما همچون تیر زهرآگینی برای همه مستکبرین درآمده است و یاوری برای همه مستضعفین جهان.

امام امت در وصیت‌نامه شهدا/ مرادی که دل‌ها را به تسخیر خود درآورده بود

گوش به سخن امام بسپارید
رحمت خدا بر شهید ناصرالدین باغانی که کلامش جان را نوازش و واژه‌هایش آدم را زمین‌گیر عشق خدا به بندگانش می‌کند. سفارشش، پیرو امام بودن است البته که نه در حرف بلکه در عمل. این جوان ۱۹ ساله گفته است: «گوش دل به سخنان امام بسپارید و حرف‌هایش را بدون چون و چرا بپذیرید و کلاً در هر عصری امام خود را بشناسید. اکنون که حضرت صاحب الامر (عج) در پرده غیبت است، ولی فقیه عصر خود را بشناسید.»

طنازی واژه‌های شهید ابراهیم هادی عزیز برای امام هم خواندنی است. ابراهیم از عشقی که به امام و انقلاب دارد می‌گوید. عشقی که در وجود پاکش چنان شعله‌ور است که اگر تکه‌تکه‌اش کنند یا او را زیر سخت‌ترین شکنجه‌ها هم قرار دهند امام را رها نخواهد کرد و انقلاب را تنها نخواهد گذاشت و اما شهید مرحمت بالازاده هم امام را بت‌شکن خوانده و رو به خدا کرده و گفته است: «خدایا تو را قسم می‌دهم به من توفیق سربازی امام زمان (عج) و نایب بر حقش خمینی بت‌شکن را بده تا در راه آن‌ها اگر هزاران جان داشته باشم قربانی دهم.»

در لابه‌لای وصیت‌نامه شهید اسماعیل آقاپور هم می‌توان ارادت ویژه به بت‌شکن زمان را به نظاره نشست، آن‌جا که او می‌نویسد: «امام من، اینک با تو سخنی دارم. ای که قلب‌های ما را تسخیر کردی، اگر نبودی انقلابی در این سرزمین تا صدها سال دیگر رخ نمی‌داد مگر باز به رهبری شما. اینک که ضربه‌ها از هر طرف به شما وارد می‌آید، ولی شما با یاری خدا همچون کوه استوار ایستاده و مسئولیت سنگین را به دوش گرفته‌ای، مطمئن باشید که ما یار و یاورتان هستیم و از اسلام و قرآن دفاع خواهیم کرد.»

این‌ها گوشه‌ای از عاشقانه‌های مریدان حضرت امام (ره) است، در سفری که نه تنها دل بریدن از خانه و کاشانه را برایشان به دنبال داشت بلکه دل کندن از دنیا را هم برایشان آسان کرد، همان‌هایی که بعد از رحلت امام (ره) بدون امام ماندن در دنیا را سخت می‌دانستند. به قول سعدی هر جا که عشق خیمه زند جای عقل نیست و این ذره‌ای بود از عاشقانه‌های بیکران رزمنده‌ها برای حضرت روح‌الله (ره)، برای رفتن‌هایی که غایتش شد عاقبت بخیری، شد شهادت…

نوشته امام امت در وصیت‌نامه شهدا/ مرادی که دل‌ها را به تسخیر خود درآورده بود اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران،
«فیروزه عبدالهی» به عنوان خبرنگار کودک و نوجوان پایگاه خبری شهید یاران، به بازخوانی قسمتی از وصیت نامه شهید«حسینی» پرداخت.

از کودکان و نوجوانان علاقه مند به شرکت در این طرح دعوت می شود، بخشی از وصیت نامه یکی از شهدا را به انتخاب خود بازخوانی و به شماره واتساپی۰۹۱۳۳۲۰۰۲۵۴ ارسال نمایند.

لطفاً ویدیو به صورت افقی ارسال شود.

نوشته بازخوانی بخشی از وصیت نامه شهید علیرضا حسینی توسط خبرنگار کودک و نوجوان پایگاه خبری شهید یاران اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران،
«محدثه رحیمی» به عنوان خبرنگار کودک و نوجوان پایگاه خبری شهید یاران، به بازخوانی قسمتی از وصیت نامه شهید«حدادی» پرداخت.

از کودکان و نوجوانان علاقه مند به شرکت در این طرح دعوت می شود، بخشی از وصیت نامه یکی از شهدا را به انتخاب خود بازخوانی و به شماره واتساپی۰۹۱۳۳۲۰۰۲۵۴ ارسال نمایند.

لطفاً ویدیو به صورت افقی ارسال شود.

نوشته بازخوانی بخشی از وصیت نامه شهید حسین حدادی توسط خبرنگار کودک و نوجوان پایگاه خبری شهید یاران اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

به گزارش پایگاه خبری شهیدیاران مادر شهیدان حقیقی در مصلی نماز جمعه لواسانات
به قسمتی از خاطرات فرزندان شهید خود پرداخت این هشت دقیقه سخنرانی مادر شهید معنای واقعی فرهنگ ایثار و شهادت وایثار اجتماعی قبل و بعد شهادت را برایمان معنا می‌بخشد.

مادر شهید در پایان از تنهایی مقام معظم رهبری درددل کردند و خطاب به جامعه گلایه کردند که همه چیز را به گردن حضرت آقا نباید انداخت.
             نکند مکر بني ساعده تکرار شود
که علی در قفس خانه گرفتار شود

ودر جواب به دشمنان اینچنین فرمودند

دشمن اگر ببخشد کاخ سفید خود را یک تار موی رهبر بر آن نمی فروشیم

نوشته خاطره گویی مادرشهیدان محمد رضا ومحمود رضا حقیقی /<br>باهم ببینیم اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران،«زهرا الماسی» به عنوان خبرنگار کودک و نوجوان پایگاه خبری شهید یاران، به بازخوانی قسمتی از وصیت نامه شهید«عابدی » پرداخت.

از کودکان و نوجوانان علاقه مند به شرکت در این طرح دعوت می شود، بخشی از وصیت نامه یکی از شهدا را به انتخاب خود بازخوانی و به شماره واتساپی۰۹۱۳۳۲۰۰۲۵۴ ارسال نمایند.

لطفاً ویدیو به صورت افقی ارسال شود.

نوشته بازخوانی بخشی از وصیت نامه شهید کیومرث عابدی توسط خبرنگار کودک و نوجوان پایگاه خبری شهید یاران اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.