بایگانی‌های شب قدر - پایگاه خبری شهید یاران

با وجود تبلیغات رسانه‌های ضدانقلاب؛

ابراهیم باصری — Mon, 01 Apr 2024 09:08:03 +0000

مراسم مذهبی هر سال باشکوه‌تر از پارسال

با وجود تبلیغات رسانه‌های ضدانقلاب برای کم رنگ نشان دادن اعتقادات مذهبی ایرانیان، مردم در مراسم شب‌های قدر امسال حضوری پرشورتر از سال‌های گذشته را رقم زدند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران؛ ایران سیاهپوش شد. مردم بار دیگر در شب‌های قدر دور هم جمع شدند و دست‌های نیاز را رو به آسمان بلند کردند. زن، مرد، پیر و جوان با پوشش‌های مختلف در هر گوشه از ایران اسلامی در حالی که رخت عزا به تن داشتند، در مراسم احیا شرکت کردند. در حالی که بسیاری از رسانه‌های بیگانه تلاش دارند تا با توجه به هم‌زمانی شب‌های قدر با تعطیلات نوروز مردم را «بی‌توجه به مراسم‌های مذهبی» نشان دهند.
سال گذشته نیز مراسم شب‌های قدر و حتی عزاداری امام حسین علیه‌السلام در محرم و صفر با وجود تبلیغات ضدانقلاب پرشور برگزار شد. سال ۱۴۰۱ نیز با وجود تداوم همه‌گیری کرونا و تبلیغات گسترده برای کاهش مشارکت مردم در برنامه مذهبی از سوی بیگانگان، براساس نتایج نظرسنجی ایسپا، ۸۳.۷ درصد مردم ایران اعلام کرده بودند که در ماه رمضان، اعمال شب‌های قدر را انجام می‌دهند.
اما امسال در شب‌های قدر، مردم در گوشه و کنار این سرزمین حال و هوای دیگری داشتند. در هیأت‌ها، مساجد، حسینیه‌ها و تکایا در شهرهای مختلف ایران اسلامی بامداد امروز بیست و یکم ماه رمضان نوای «الهی العفو» شنیده می‌شد و مردم دعای جوشن کبیر را زمزمه و با توسل به مولا، از خداوند طلب مغفرت می‌کردند.
علاوه بر این بسیاری از مردم شب‌های قدر را در کنار اماکن مقدس برگزار کردند؛ تا جایی که حرم امام رضا علیه‌السلام در مشهد، حرم‌ حضرت معصومه سلام الله علیها در قم و حرم شاهچراغ در شیراز مملو از جمعیت بود.
جانشین رئیس ستاد اجرایی خدمات سفر خراسان رضوی حجت‌‎الاسلام حجت گنابادی‌نژاد با اشاره به تشرف بیش از ۹ میلیون زائر به مشهد از نیمه اسفند سال گذشته تاکنون، از «افزایش تعداد زائران حرم امام رضا علیه‌السلام در شب‌های قدر نسبت به گذشته» خبر داد.
در برخی از شهرها با وجود سرمای هوا مردم همراه با فرزندان‌شان در حالی که پتو دور خود پیچیده بودند، شب سرنوشت‌ساز قدر را احیا داشتند و خانوادگی قرآن به سر گرفتند.
تهران هم با وجود اینکه این روزها خلوت است و برخی از پایتخت‌نشین‌ها در سفر هستند، هم‌زمان با شب‌های قدر مملو از جمعیت شده و خیابان‌های منتهی به هیأت‌ها ترافیک می‌شود. در برخی از هیأت‌ها همچون حسینیه همدانی‌ها سیل جمعیت آنقدر زیاد بود که مردم در خیابان‌ها نشستند.
فردا آخرین شب قدر رمضان امسال است؛ شبی که سرنوشت یک سال افراد در آن تثبیت می‌شود. هیأت‌های مذهبی آماده حضور مردم در این شب بافضیلت هستند.

نوشته با وجود تبلیغات رسانه‌های ضدانقلاب؛ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

همزمان با آغاز شب‌های قدر؛

ابراهیم باصری — Sat, 30 Mar 2024 06:27:40 +0000

صفحات خالی کتاب سال نو

خوب به یاد دارم که زاون قوکاسیان، کارگردان و نویسنده فقید ارمنی اصفهانی سینما که می‌گفت: عیدها را در اصفهان می‌مانم و کتاب‌های نو می‌خوانم.

به گزارش پایگاه خبری شهید یاران؛ زاون از دریچه لذت‌بردن از کتاب با نوگرایی و دانش‌افزایی به این مقوله می‌نگریست و می‌کوشید در کنار کارگردانی و تدریس دانشگاه، خودش هم کتاب بنویسد و دستی در آتش تغییروتحول درونی برای زندگی و کار مطلوب‌تر داشته باشد.

شما هم اگر می‌خواهید تغییرات واقعی در زندگی خود ایجاد کنید، باید مراحل خاصی را بگذرانید. عالی است که رؤیاهای بزرگ داشته باشیم. رؤیا دیدن، لذت‌بخش است. بااین‌حال، برای تحقق رؤیاهای خود باید کاری در مورد آنها انجام دهید، نه اینکه فقط رؤیاپردازی کنید.

سال نو مانند کتابی با صفحات خالی است. چگونه می‌خواهید این صفحات را پر کنید؟ برای انجام تصمیمات سال نو به چیزی بیش از الهام و تمایل موقت نیاز دارید.

روز صبح ما از نو به دنیا می‌آییم. آنچه امروز انجام می‌دهیم مهم‌تر از هر چیز دیگر است. چند روز بیشتر به شروع سال نو باقی نمانده است. هر سال، فروردین‌ماه، احساس امید به تغییر، به ساختن یک زندگی جدید و یک من جدید را برای ما به همراه دارد.

این احساسی فوق‌العاده است، زیرا این شروع جدید به ما فرصتی می‌دهد تا خودمان و زندگی‌مان را از نو بسازیم. این به ما اجازه می‌دهد که خودمان را قوی‌تر از قبل بسازیم، و سنگینی‌های سال قبل را رها کنیم و هر کاری که مایلیم را شروع کنیم.

فلسفه زندگی همین است، سرما می‌رود، غم می‌رود، تاریکی می‌رود، گرما می‌آید، شادی می‌آید، روشنی می‌آید. در جریان زندگی سکون معنا ندارد. همه چیز در گذر است، سکون، رخوت به بار می‌آید و رخوت، دست‌مایه همه بحران‌ها است. طبیعت باید جریان داشته باشد تا بیاموزیم که بگذریم. باید از همه چیز گذشت تا بتوان سبک‌بال و فارغ، زندگی را لمس کرد. بهار می‌آید، طبیعت نو می‌شود، درختان رنگ می‌گیرند.

ما هم باید خود را با جریان زندگی تطبیق داده و نو شویم و تجلی این نو شدن نباید تنها، در لباس‌های نو و خانه‌های از غبار روبیده نمایان شود. تازگی باید در ذهن رخ دهد. بزداییم خود را، از هر چه غم و نومیدی و سیاهی است. مغزمان را آب‌وجارو کنیم و با غذایی به نام انگیزه، ذهن را به منزلگاهی سترگ برای اندیشه‌های بی‌پایان خود بدل سازیم.

سال جدید، نشان از آغازی دوباره دارد، آغازمان را شکوهمند رقم بزنیم تا عظمت آغاز، پایانی بی‌پایان را برایمان به ارمغان بیاورد. نو شویم و ذهن را خالی از دردهای روزمره زودگذر سازیم تا آزاد و رها در جریان زندگی از طریق معرفت، به خود، برسیم که رسیدن به خود، حلال مشکلات چندروزه‌مان است.

سال جدید را نباید با غم شروع کرد، نوروز که می‌آید، همه چیز رنگ خوشی می‌گیرد، سال جدید باید فوق‌العاده شروع شود، چرا که سالی که نکوست از بهارش پیدا است و این بهار، باید بهار خوبی‌ها باشد. خوب شروع‌کردن نوروز و زندگی تازه به خودمان مربوط است، چون ما پرچم‌داران شیوه زندگانی خویشتنیم و فقط با اضافه‌کردن چاشنی شادی به روزهایمان می‌توانیم سرنوشتی رؤیایی برای خود بسازیم.

هنر بالاترین منزلت انسانی است. زندگی‌مان را به هنر گره بزنیم و از تک‌تک اقلیم‌هایش برای صحنه‌های نمایشمان استفاده کنیم که هنرمندانه زندگی‌کردن کم‌یاب، اما باشکوه است. زندگی‌تان چون شعر، ضرباهنگش چون سمفونی‌های بتهوون، لحظه‌هایش دراماتیک، گره‌هایش از شادی و عکس‌های یادگاری‌اش پر از عزیزانتان باد.

سؤال این است که آیا ما ادامه خواهیم داد و استقامت خواهیم کرد یا از برنامه‌ها و تصمیمات خود دست برداریم؟ آیا ما به رفتار همیشگی خود بر می‌گردیم و بدون ایجاد هیچ تغییر یا بهبودی به همان نوع زندگی ادامه می‌دهیم؟ تغییر، بهبود و موفقیت نیاز به پشتکار دارد. اگر می‌خواهید تغییرات واقعی در زندگی خود ایجاد کنید، باید مراحل خاصی را بگذرانید.

عالی است که رؤیاهای بزرگ داشته باشیم. رؤیا دیدن، لذت‌بخش است. بااین‌حال، برای تحقق رؤیاهای خود باید کاری در مورد آنها انجام دهید، نه اینکه فقط رؤیاپردازی کنید.

سال نو مانند کتابی با صفحات خالی است. چگونه می‌خواهید این صفحات را پر کنید؟ برای انجام تصمیمات سال جدید به چیزی بیش از الهام و تمایل موقت نیاز دارید.

نوشته همزمان با آغاز شب‌های قدر؛ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

کارشناس حوزوی:

ابراهیم باصری — Thu, 28 Mar 2024 22:52:45 +0000

شب قدر محاسبه و قیامت دنیاست

کارشناس حوزوی گفت: وقایع خوب و بد یک سال آینده انسان‌ها نیز در شب قدر مقدر خواهد شد.

حجت‌الاسلام محی الدین احمد میر مرشدی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران، با بیان اینکه قیامت روزی است که بنابر آموزه‌های اسلام، تمام انسان‌ها به خواست الهی برای محاسبه اعمالی که در دنیا انجام داده‌اند در پیشگاه الهی جمع می‌شوند اظهار کرد: پیش از این روز وقایعی شگفت در زمین و آسمان روی می‌دهد که به اشراط الساعه معروف است.

وی با اشاره به اینکه قرآن و روایات تاکید دارند که زمان قیامت، بر کسی جز خدا معلوم نیست گفت: قیامت حادثه‌ای است که همه اشیاء و همه انسانها را در بر می‌گیرد و واقعه‌‏ای است که برای کل جهان رخ می‌دهد و کل جهان وارد مرحله جدید و حیات جدید و نظام جدید می‌گردد.

حجت‌الاسلام میر مرشدی ادامه داد: برای محاسبه اعمال انسان، علاوه بر اعمالی که به صورت مُجَسَّم و عینی در پیش چشم او قرار دارد، نامه اعمال انسان که تمام اعمال انسان در آن ضبط شده به او داده می‌شود.

وی افزود: کسی که نامه اعمالش به دست چپش داده شود، اهل دوزخ است و آنکه نامه اعمالش به دست راستش داده می‌شود، یعنی نیکوکار بوده و اهل بهشت و رستگاری است. گواهانی نیز که شاهد اعمال انسان بوده‌اند برای شهادت‌دادن وجود دارند.

کارشناس حوزوی تصریح کرد: اعمال انسان در آن روز با پیشوایان دینی(پیامبر اکرم(ص)، امامان و صالحان) سنجیده می‌شود و کسی که اعمال و اعتقاداتش شباهت بیشتری با اعمال و اعتقادات ایشان داشته باشد، سعادتمندتر خواهد بود.

وی ادامه داد: در قران کریم، شب قدر مقابل روز قیامت قرار گرفته است و این یعنی دنیا از ابتدا تا انتها شب است لذا به تعبیری نزول قرآن در شب قدر یعنی قرآن که سراسر نور است به عالم ظلمت و تاریکی آمد.

حجت‌الاسلام میر مرشدی تاکید کرد: شب قدر نیز آغاز سال حساب اعمال بندگان خدا است و خدواند در شب قدر اعمال یک سال گذشته انسان ها را محاسبه می‌کنند، وقایع خوب و بد یک سال آینده انسان‌ها نیز در شب قدر مقدر خواهد شد.

وی تصریح کرد: در شب نوزدهم اعمال انسان ها برآورد، در شب بیست و یکم تصویب و در شب بیست و سوم نیز تنفیذ و قطعی خواهدشد.در شب قدر که شب‌زنده‌داری می‌کنیم، خداوند نام ما را در گروه عاقبت به خیرها ثبت می‌کند و آتش جهنم را بر ما حرام می‌سازد.

حجت‌الاسلام میر مرشدی اذعان کرد: در شب قدر ملائکه و روح پائین می‌آیند اما روز قیامت ملائکه و روح بالا می‌روند، یعنی شب قدر نزول است و روز قیامت صعود.

وی ادامه داد: در شب ماه می‌تابد، و حرکت ماه در آسمان ماه‌ها را بوجود می‌آورد لذا شب را با ماه می‌سنجند و قدر را گفته اند برتر از هزار ماه است اما در روز خورشید می‌تابد و حرکت خورشید سالیانه است لذا روز را با سال می سنجند و در خصوص روز قیامت آنرا با سال بیان کرده و سنجیده اند.

کارشناس حوزوی با بیان اینکه شب قدر منحصر در شب نزول قرآن و سالی که قرآن درآن نازل شد نیست ‏گفت: با تکرار سالها، آن شب نیز تکرار می‏شود.

وی با اشاره به آیات سوم و چهارم سوره دخان که می فرماید: «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﻲ ﻣﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﺒﻲ ﭘﺮﺑﺮﻛﺖ ﻧﺎﺯﻝ ﻛﺮﺩﻳﻢ ; ﺯﻳﺮﺍ ﻛﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﻴﻢ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻳﻢ ;(٣) و «فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ» ﺩﺭ ﺁﻥ ﺷﺐ ﻫﺮ ﻛﺎﺭ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﻱ [ ﺑﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ ] ﻓﻴﺼﻠﻪ ﻣﻰ ﻳﺎﺑﺪ،گفت: به دلیل استمراریُفرَقُ٬در آیه ۴دخان وتکراررمضان درهرسال یعنی درهر ماه رمضان شب قدری است که درآن شب امور سال آینده تقدیر می‏شود.
خبرنگار: الهام خانی

نوشته کارشناس حوزوی: اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

3 وصیت مهم امام علی(ع) قبل از شهادت چه بود؟

ابراهیم باصری — Mon, 10 Apr 2023 09:55:50 +0000

در نهج‌البلاغه سه وصیت برای امیرمؤمنان علی بن ابیطالب (ع) قبل از شهادت به ترتیب زیر نقل شده است:
۱ـ خطبه ۱۴۹: و من کلام له قبل شهادته.
۲ـ نامه ۲۳: و من کلام له قُبَیْل موته علی سبیل الوصیّة لمّا ضربه ابن ملجم لعنه اﷲ.
۳- نامه ۴۷: و من وصیّة له للحسن والحسین لمّا ضَرَبَهُ ابنُ ملجم لعنه اﷲ.
و اما اینک اهم فرازهای این سه وصیت به مناسبت سالروز ضربت خوردن امام علی (ع) در سحرگاه نوزدهم ماه مبارک رمضان فراروی شما قرار می‌گیرد:
اما خطبه ۱۴۹ دارای فرازهای زیر است:
۱ـ یاد مرگ: «أَیُّهَا النَّاسُ! کُلُّ امْرِئٍ لَاقٍ مَا یَفِرُّ مِنْهُ فِی فِرَارِهِ ، الْأَجَلُ مَسَاقُ‏ النَّفْسِ،‏ وَالْهَرَبُ مِنْهُ مُوَافَاتُهُ. کَمْ أَطْرَدْتُ‏ الْأَیَّامَ أَبْحَثُهَا عَنْ مَکْنُونِ هَذَا الْأَمْرِ فَأَبَى اللهُ إِلَّا إِخْفَاءَهُ. هَیْهَاتَ! عِلْمٌ مَخْزُون»؛ ای مردم! هر کس چیزی را که از آن می‌گریزد (مرگ) در حال فرارش خواهد دید. مدت عمر، میدانی است که شخص را در آن به سوی مرگ می‌رانند و گریختن از مرگ همان شتافتن به سوی آن است. چه روزگاران که در اسرار پنهان مرگ می‌اندیشیدم، ولی خداوند می‌خواست که همچنان پوشیده بماند. هیهات! این، دانشی است پوشیده و نهفته در خزانه اسرار.
۲ـ سفارش به توحید و نبوت: «أَمَّا وَصِیَّتِی: فَاللهَ لَا تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً، وَمُحَمَّداً فَلَا تُضَیِّعُوا سُنَّتَهُ؛ أَقِیمُوا هَذَیْنِ الْعَمُودَیْنِ، وَأَوْقِدُوا هَذَیْنِ الْمِصْبَاحَیْنِ، وَخَلَاکُمْ ذَمٌّ‏ مَا لَمْ تَشْرُدُوا. حُمِّلَ کُلُّ امْرِئٍ مِنْکُمْ مَجْهُودَهُ، وَخُفِّفَ عَنِ الْجَهَلَةِ. رَبٌّ رَحِیمٌ، وَدِینٌ قَوِیمٌ، وَإِمَامٌ عَلِیم‏»؛ اما وصیتم به شما: چیزی را شریک خدا قرار ندهید و سنت محمد (ص) را ضایع نکنید و این ۲ ستون (توحید و سنت) را همواره بر پای دارید و این ۲ چراغ را بیفروزید، تا اگر دچار تفرقه شدید نکوهش بر شما نباشد. تکلیف هر یک از شما به اندازه توان توان اوست، و تکلیف کسانی که نمی‌دانند سبک‌تر است. شما را پروردگاری مهربان، دینی استوار، و امامی داناست.
۳ـ پند گرفتن و توجه به بی‌وفایی دنیا: «أَنَا بِالْأَمْسِ صَاحِبُکُمْ، وَأَنَا الْیَوْمَ عِبْرَةٌ لَکُمْ، وَغَداً مُفَارِقُکُمْ، غَفَرَ اللهُ لِی وَلَکُمْ! إِنْ تَثْبُتِ الْوَطْأَةُ فِی هَذِهِ الْمَزَلَّةِ فَذَاکَ…‏ فَإِنَّهُ أَوْعَظُ لِلْمُعْتَبِرِینَ مِنَ الْمَنْطِقِ الْبَلِیغِ وَالْقَوْلِ الْمَسْمُوع‏»؛ من دیروز یار و همراه شما بودم، و امروز مایه عبرت شما هستم، و فردا از شما جدا می‌شوم، خداوند مرا و شما را بیامرزد! اگر در این لغزشگاه (دنیا) پایم استوار باشد (و زنده بمانم) که خواسته شماست، و اگر پایم بلغزد (و مرگم فرا رسد) چنان بود که مدتی در سایه شاخه‌های درختان و در معرض بادهای وزنده و در سایه ابرها ــ ابرهایی که در فضای آسمان پراکنده می‌شدند و از میان می‌رفتند و سایه‌‌شان نیز از روی زمین ناپدید می‌گشت ــ به سر برده‌‌ایم. من همسایه‌‌ای بودم که مدتی بدنم در میان شما بود و دیری نپاید که از من بدنی بی‌جان برجای خواهد ماند، کالبدی که حرکت می‌کرد و اینک ساکن شده، گوینده بود و اینک خاموش گشته. آرام خفتن من و از حرکت افتادن زبان و پایم باید شما را پند دهد، زیرا این امور برای کسانی که بخواهند پند گیرند،‌ از هر بیان رسا و سخن شنیدنی پند آموزتر است.
۴ـ وداع با مردم و بیان اینکه به زودی قدر مرا خواهید دانست و می‌فهمید چه کسی را از دست داده‌اید: «وَدَاعِی لَکُمْ وَدَاعُ امْرِئٍ مُرْصِدٍ لِلتَّلَاقِی! غَداً تَرَوْنَ أَیَّامِی، وَیُکْشَفُ لَکُمْ عَنْ سَرَائِرِی، وَتَعْرِفُونَنِی بَعْدَ خُلُوِّ مَکَانِی وَقِیَامِ غَیْرِی مَقَامِی»؛ وداع من با شما وداع کسی است که آماده ملاقات با خداست. فردا (که در میان شما نیستم) به روزهای زندگی من می‌نگرید و اسرارم برایتان آشکار خواهد شد و پس از آنکه جایم را خالی دیدید و دیگری بر جایم نشست مرا خواهید شناخت.

اما نامه ۲۳ که اهم فرازهای آن از این قرارند:
۱ـ باز هم سفارش به توحید و نبوت: «وَصِیَّتِی لَکُمْ: أَلَّا تُشْرِکُوا بِاللهِ شَیْئاً، وَمُحَمَّدٌ فَلَا تُضَیِّعُوا سُنَّتَهُ. أَقِیمُوا هَذَیْنِ الْعَمُودَیْنِ، وَأَوْقِدُوا هَذَیْنِ الْمِصْبَاحَیْنِ، وَخَلَاکُمْ ذَمٌّ. أَنَا بِالْأَمْسِ صَاحِبُکُمْ، وَالْیَوْمَ عِبْرَةٌ لَکُمْ، وَغَداً مُفَارِقُکُمْ». آن گونه که مشاهده می‌شود این فراز در خطبه ۱۴۹ نیز آمده بود.
۲ـ سفارش به عفو قاتل خویش: «إِنْ أَبْقَ فَأَنَا وَلِیُّ دَمِی، وَإِنْ أَفْنَ فَالْفَنَاءُ مِیعَادِی، وَإِنْ أَعْفُ فَالْعَفْوُ لِی قُرْبَةٌ، وَهُوَ لَکُمْ حَسَنَةٌ؛ فَاعْفُوا: (أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللهُ لَکُم‌ْ»؛ اگر زنده بمانم خود اختیاردار خون خود هستم و اگر بمیرم مرگ وعده گاه من است. اگر قاتل خود را ببخشم بخشیدن برای من مایه تقرب، و برای شما نیکی است؛ پس عفو کنید: «آیا دوست ندارید که خداوند شما را بیامرزد».
۳ـ نگران نبودن خود از مرگ: «وَاللهِ مَا فَجَأَنِی مِنَ الْمَوْتِ وَارِدٌ کَرِهْتُهُ، وَلَا طَالِعٌ أَنْکَرْتُهُ، وَمَا کُنْتُ إِلَّا کَقَارِبٍ‏ وَرَدَ، وَطَالِبٍ وَجَدَ؛(وَما عِنْدَ اللهِ خَیْرٌ لِلْأَبْرار‌)»؛ به خدا سوگند! با مردن چیزی که آن را ناخوش دارم به سراغم نخواهد آمد، و چیزی را که نشناسم بر من پایدار نخواهد شد، بلکه همچون جوینده آب باشم که ناگهان به آب رسیده و طالب متاعی که به آن دست یافته و آنچه نزد خداست برای نیکان بهتر است.

اما نامه ۴۷ و اهم فراز‌های آن از این قرارند:
۱ـ سفارش به تقوا: «أُوصِیکُمَا بِتَقْوَى اللهِ»، و نیز: «أُوصِیکُمَا وَجَمِیعَ وَلَدِی وَأَهْلِی وَمَنْ بَلَغَهُ کِتَابِی بِتَقْوَى اللهِ»؛ شما و همه فرزندان و خاندانم را و هر که را نوشته‌‌ام به او می‌رسد، به تقوای الهی وصیت می‌کنم.
۲ـ طالب دنیا نبودن: «وَأَلَّا تَبْغِیَا الدُّنْیَا وَإِنْ بَغَتْکُمَا»؛ و اینکه در طلب دنیا مباشید هر چند دنیا شما را طلب کند.
۳ـ بر آنچه از دنیا به دست نیاورده‌‌اید، اندوه مخورید: «وَلَا تَأْسَفَا عَلَى شَیْ‏ءٍ مِنْهَا زُوِیَ عَنْکُمَا».
۴ـ سخن حق بگویید: «وَقُولَا ِبالْحَقِّ».
۵ـ برای ثواب یا برای آخرت کار کنید: «وَاعْمَلَا لِلْأَجْرِ (للآخرة)».
۶ـ ستمگر را دشمن و ستمدیده را یاور باشید: «وَکُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَلِلْمَظْلُومِ عَوْناً».
۷ـ نظم در کارها: «وَنَظْمِ أَمْرِکُمْ».
۸ـ اصلاح میان مسلمانان: «وَصَلَاحِ ذَاتِ بَیْنِکُمْ؛ فَإِنِّی سَمِعْتُ جَدَّکُمَا یَقُولُ: صَلَاحُ ذَاتِ الْبَیْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَالصِّیَامِ»؛ و اصلاح میان مسلمانان؛ زیرا از جدّ شما شنیدم که می‌فرمود: «اصلاح میان مسلمانان از بیشتر نماز و روزه‌ها بهتر است».
۹ـ رعایت حال یتیمان: «اللهَ اللهَ فِی الْأَیْتَامِ؛ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ،‏ وَ لَا یَضِیعُوا بِحَضْرَتِکُمْ‏»؛ خدا را، خدا را در نظر بگیرید، در حق یتیمان؛ مبادا آنان را گاهی سیر و گاهی گرسنه بگذارید، مبادا با حضور شما تباه شوند.
۱۰ـ رعایت حقوق همسایگان: «وَاللهَ اللهَ فِی جِیرَانِکُمْ؛ فَإِنَّهُمْ وَصِیَّةُ نَبِیِّکُمْ، مَا زَالَ یُوصِی بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَیُوَرِّثُهُمْ»؛ و خدا را، خدا را در نظر بگیرید در حقّ همسایگانتان، که سفارش شده پیامبرتان هستند. پیوسته درباره آنان سفارش می‌کرد به اندازه ای که پنداشتیم برایشان میراث معین خواهد کرد.
۱۱ـ عمل به قرآن: «وَاللهَ اللهَ فِی الْقُرْآنِ لَا یَسْبِقُکُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَیْرُکُمْ»؛ و خدا را، خدا را در نظر آورید در حق قرآن، مبادا دیگران در عمل به قرآن از شما پیشی گیرند.
۱۲ـ سفارش درباره نماز: «وَاللهَ اللهَ فِی الصَّلَاةِ؛ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِینِکُمْ»؛ و خدا را، خدا را در نظر بگیرید درباره نماز، که ستون دین شماست.
۱۳ـ رفتن به خانه خدا: «وَاللهَ اللهَ فِی بَیْتِ رَبِّکُمْ، لَا تُخَلُّوهُ مَا بَقِیتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِکَ لَمْ تُنَاظَرُوا»؛ و خدا را، خدا را در نظر بگیرید درباره خانۀ پروردگارتان، آنجا را خالی مگذارید، که اگر خانه خدا ترک شود از عذاب خدا مهلت نیابید.
۱۴ـ جهاد با مال و جان و زبان: «وَاللهَ اللهَ فِی الْجِهَادِ بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنْفُسِکُمْ وَأَلْسِنَتِکُمْ فِی سَبِیلِ اللهِ»؛ خدا را، خدا را در نظر بگیرید درباره جهاد در راه خدا با مال و جان و زبانتان.
۱۵ـ پیوند و بخشش، و پرهیز از پشت کردن و بریدن از یکدیگر: «وَعَلَیْکُمْ بِالتَّوَاصُلِ وَالتَّبَاذُلِ، وَإِیَّاکُمْ وَالتَّدَابُرَ وَالتَّقَاطُعَ»؛ بر شما باد پیوند و بخشش به یکدیگر، و بپرهیزید از پشت کردن و بریدن از یکدیگر.
۱۶ـ امر به معروف و نهی از منکر: «لَا تَتْرُکُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ فَیُوَلَّى عَلَیْکُمْ (أَشْرَارُکُمْ‏) شِرَارُکُمْ، ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا یُسْتَجَابُ لَکُمْ»؛ امر به معروف و نهی از منکر را رها مکنید که بدکاران شما بر شما حکومت یابند و آنگاه هر چه دعا کنید به اجابت نرسد.
۱۷ـ عدالت در قصاص: ثُمَّ قَالَ: «یَا بَنِی عَبْدِ الْمُطَّلِبِ! لَا أُلْفِیَنَّکُمْ تَخُوضُونَ‏ دِمَاءَ الْمُسْلِمِینَ خَوْضاً، تَقُولُونَ: «قُتِلَ أَمِیرُ المُؤْمِنِینَ». أَلَا لَا تَقْتُلُنَّ بِی إِلَّا قَاتِلِی. اُنْظُرُوا إِذَا أَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ، فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ، وَلَا تُمَثِّلُوا (وَلا یُمَثَّلُ) بِالرَّجُلِ؛ فَإِنِّی سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ9 یَقُولُ: «إِیَّاکُمْ وَالْمُثْلَة وَلَوْ بِالْکَلْبِ الْعَقُورِ»؛ آنگاه فرمود: ای فرزندان عبدالمطّلب! نبینم شما را که در خون مسلمانان فرو افتید و بگویید: امیرمؤمنان کشته شد. بدانید که به قصاص خون من فقط قاتلم کشته می‌شود. بنگرید هرگاه من از این ضربت او کشته شدم، در برابر آن او را تنها یک ضربت بزنی، و اعضایش را نبرید که از رسول خدا (ص) شنیدم که می‌فرمود: «از مُثله کردن بپرهیزید حتی اگر سگ درنده باشد».

نوشته 3 وصیت مهم امام علی(ع) قبل از شهادت چه بود؟ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.