کارشناس مسائل دینی گفت: ماه رمضان ماه خودسازی است و ما چند روز دیگر بیشتر مهمان خدا نیستیم، در همه عمرمان در هرسال یک ماه مهمان ویژه خدا هستیم، باید حداکثر استفاده را داشته باشیم.

حجت‌الاسلام اسماعیل دست افکن در گفتگو با خبرنگار سرویس فرهنگ و اندیشه پایگاه خبری شهید یاران ؛ با بیان اینکه بزرگان ما مقید بودند که کارهای متفرقه، کارهایی که غفلت‌زا هستند و آنها را در ماه رمضان کم می‌کردند، اظهار کرد: امام (ره) ملاقات‌های عمومی را در ماه رمضان تعطیل می‌کردند.

کارشناس مسائل دینی افزود: امیرالمؤمنین (ع) می‌فرماید: «خیرالناس للناس خیره لنفسه» کسی که می‌تواند خیر بیشتر به مردم برساند، اول خیر خودش را بسازد. اول رابطه خودش را درست کند.

حجت‌الاسلام دست افکن در ادامه به جمله‌ای که پشت یک ماشین نوشته بود اشاره کرد و گفت: روی ماشینی نوشته بود «من یکی اگر خوب بشوم خیلی خوب می‌شود» این حرف مفاد چند تا روایت و حدیث است.

وی ادامه داد: مشکل بزرگ ما این است که همیشه به دیگران امر می‌کنیم و به همه می‌گوییم خوب باش؛ اما خودمان چگونه‌ایم؟ به بزرگی گفتند: چرا شما سخنرانی نمی‌کنید؟ فرمود: دوتا آیه در قرآن هست که زبان من را بسته است.

وی در تصریح این دو آیه اظهار کرد: آیه اول خدای متعال می‌فرماید: «اتامرون الناس بالبر وتنسون انفسکم» یعنی دیگران را امر به‌خوبی می‌کنید، ولی خودتان را فراموش می‌کنید؟ و در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: «یاایها الذین آمنوا لم تقولون مالا تفعلون» ای کسانی که ایمان آوردید چرا چیزی را که عمل نمی‌کنید به دیگران می‌گویید؟» یا وعده‌هایی که می‌دهیم؛ ولی عمل نمی‌کنیم.

کارشناس حوزوی اضافه کرد: متأسفانه در جامعه خلف وعده برایمان خیلی آسان است و یکی از گناهان کبیره خلف وعده است اگر یک نفر خداگونه بشود، خدا با اصلاح او بچه‌ها و خانواده و همسایه‌ها و دوستانش را اصلاح می‌کند.

وی با بیان بیت شعر «ذات نایافته از هستی‌بخش کی تواند بشود هستی‌بخش» تشریح کرد: اول خودت را دریاب، اول خودت عمل کن چرا که اگر خودت مجسمه گناه وبی عدالتی باشی، چگونه می‌توانی مردم را هدایت کنی؟

حجت‌الاسلام دست افکن با اشاره به آیه «یاایها الذین آمنوا علیکم انفسکم» اذعان کرد: اول خود را دریابید؛ ما به بچه می‌گوییم بچه دروغ نگو؛ اما اگر کسی آمد در خانه می‌گوییم بگو بابام نیست.
یا فرد خود، سیگار می‌کشد. ولی به بچه می‌گوید سیگار نکش.

حجت‌الاسلام در ادامه یکی دیگر از ویژگی‌ها و اوصاف ماه مبارک رمضان را کسب فضیلت نزول قرآن بیان کرد و گفت: در فضیلت و شرافت ماه مبارک رمضان همین بس که در میان ماه‌های قمری تنها ماهی است که خدای متعال نام آن را در کتاب شریف خود ذکر کرده و آن را ظرف زمانی نزول دفعی قرآن که جز بهترین هدایای الهی به جامعه بشریت این است معرفی فرموده است.

وی افزود: در قران کریم راجع به این ماه عظیم چنین آمده است: «شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن هدی للناس و بینات من الهدی و الفرقان» ویژگی دیگر توفیق روزه‌داری و همچنین غل‌وزنجیر شدن شیطان در این ماه است.

وی در زمینه عبادات و برکت ماه مبارک رمضان عنوان کرد: پیامبر ما حضرت محمد مصطفی (ص) می‌فرماید: اگر مردم می‌دانستند که ماه رمضان چه خبر است آرزو می‌کردند که کاش کل دوازده ماه سال رمضان بود. ما نمی‌بینیم؛ اما پیامبر و اولیاالله می‌دانند که چه سفره رحمتی در این ماه باز شده است که نفس‌کشیدن هم در این سفره تسبیح است .

کارشناس حوزوی تصریح کرد: اگر ما روزه‌دار واقعی بشویم، نفس ما تسبیح الهی می‌شود؛ یعنی هر نفس ما سبحان‌الله می‌شود خواب ما عبادت می‌شود و در این ماه اگر یک آیه قرآن را بخوانی ثواب ختم کامل قرآن را می‌دهند.

وی با بیان اینکه سفارش شده که قرآن را با تأمل بخوانید به روایتی از پیامبر اشاره کرد و گفت: پیامبر دیدند یکی از بندگان خدا نماز می‌خواند، سرش به سجده می‌خورد برمی‌دارد مثل مرغی که دانه می‌خورد فرمودند: این شخص اگر به همین حالت از دنیا برود به دین من از دنیا نرفته است، نماز فقط یک خم و راست شدن نیست نماز یعنی اینکه با این نماز باخدا ارتباط پیدا کنی نمازت خالص، باشد، حضور قلب داشته باشید.

وی ادامه داد: امام صادق (ع) فرمودند: کسی دو رکعت نماز حقیقی بخواند، خدا قطعاً او را وارد بهشت می‌کند.

خبرنگار:الهام خانی

نوشته کارشناس مسائل دینی مطرح کرد: اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

روزه فرمان خدا و تمرینی برای زندگی سالم با معنویت و تلاشی برای نزدیکی به خدا است که با انتخاب روش های بهداشتی و تغذیه مناسب می توان با تامین سلامت افزون تر، برای بهره گیری بیشتر از برکات این ماه خدا انسان را یاری کند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران، ماه رمضان ماهی است که در روایات اسلامی ماه خدا و میهمانی امت پیامبر اکرم(ص) خوانده شده است و خداوند متعال از بندگان خود در این ماه در نهایت کرامت و مهربانی پذیرایی می کند.

قرآن کریم می فرماید: «ماه رمضان ماهی است که قرآن برای هدایت انسان ها در آن نازل شده است.»

این ماه، در میان مسلمانان از احترام، اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار و ماه سلوک روحی آنان است و مومنان با حلول این ماه با شور و اشتیاق و دادن اطعام و افطاری به نیازمندان، شب زنده داری و عبادت، تلاوت قرآن، دعا، استغفار، دادن صدقه، روزه داری و… سپری می کنند.

روزه، باعث می شود که اندام های بدن مخصوصاً دستگاه گوارش ما، به مدت یک ماه استراحت کنند و نیروی تازه ای بگیرند. از سوی دیگر، ذخایر چربی های مضری که مخصوصاً در ناحیه شکم جمع می شود و گاه مشکلات فراوانی برای ما ایجاد می کند، کاهش می یابد و سموم بدن دفع می شود.

با شروع این ماه عزیز بسیاری از مردم نگران این هستند که چه غذاهایی مصرف کنند از چه غذاهایی دوری کنند.

سحری

در ایام روزه داری، برنامه ی غذائی افراد به دو وعده ی اصلی افطاری و سحری محدود می شود.

خوردن افطار و سحری از سنت های ماه مبارک رمضان محسوب شده، تا جایی که در شریعت اسلام از «صوم وصال»؛ یعنی روزه ای که بدون خوردن افطار و سحری به روزه روز بعد متصل شود، نهی شده است.

با توجه به ساعات طولانی گرسنگی در روز، باید غذاهایی را مصرف کنیم که به کندی و دیر هضم می شوند مثل غذاهای حاوی فیبر زیاد. غذاهای دیرهضم معمولاً ۸ ساعت در دستگاه گوارش می مانند، در حالیکه غذاهای زود هضم فقط۳ تا۴ ساعت در معده باقی می مانند و فرد خیلی زود احساس گرسنگی خواهد کرد.

غذاهای دیر هضم عبارتند از: حبوبات و غلات مثل جو، گندم، جو دوسر، لوبیا، عدس ، آرد سبوس دار ،‌ برنج با پوست و غیره ( که کربوهیدرات های پیچیده نامیده می شوند).

غذاهای زود هضم عبارتند از: غذاهایی که حاوی قند، آرد سفید و غیره هستند (که به این گروه کربوهیدرات های تصفیه شده گفته می شود).

غذاهای حاوی فیبر غذایی عبارتند از: غذاهای حاوی سبوس، گندم سبوس دار، غلات و حبوبات، انواع سبزی ها مانند لوبیای سبز، نخود،‌ ذرت،‌ اسفناج، برگ چغندر، میوه های با پوست، میوه خشک شده مثل برگه زردآلو ، انجیر،‌ آلو خشک، بادام و غیره.

غذاهای مصرفی باید در حالت تعادل با یکدیگر باشند و از همه گروه های غذایی مثل میوه، سبزیجات،‌گوشت و مرغ و ماهی، نان و غلات و گروه شیر و لبنیات باید در برنامه غذایی ما وجود داشته باشد.

غذاهای سرخ شده باید به مقدار کم مصرف شوند، زیرا باعث عدم هضم، سوزش سردل و اختلال در وزن مناسب می شوند.

چه غذاهایی در ماه مبارک رمضان مصرف کنیم؟
مصرف کربوهیدرات های مرکب در سحر که مدت طولانی تری هضم می شوند و باعث می شوند که کمتر گرسنه شوید.
حلیم یک منبع عالی پروتئین بوده و از غذاهائی است که دیر هضم می شود.
خرما منبع عالی قند، ‌فیبر، کربوهیدرات، پتاسیم و منیزیم می باشد.
مغز بادام غنی از املاح خصوصا کلسیم و فیبر می باشد.
موز منبع غنی پتاسیم، منیزیم و کربوهیدرات می باشد.
مصرف زیاد آب یا آب میوه در فاصله بین افطار و زمان خواب باعث تأمین آب مورد نیاز بدن می شود.

از چه غذاهایی در ماه مبارک رمضان پرهیز کنیم ؟
غذاهای سرخ کردنی و چرب
غذاهای حاوی قند زیاد
خوردن غذای زیاد بخصوص هنگام سحر
خوردن چای زیاد هنگام سحر. چای باعث افزایش ادرار شده و از این طریق نمک های معدنی که در طول روز بدن به آنها نیاز دارد، دفع می شوند.
اگر شما نمی توانید کشیدن سیگار را یک دفعه قطع کنید از هفته های قبل از ماه رمضان مصرف آن را به تدریج کاهش دهید.

در هنگام سحری چه بخوریم؟
سحری1

این وعده ی غذایی در ماه رمضان، همانند صبحانه در روز های عادی است و مهم ترین وعده ی غذائی به حساب می آید.

بهتر است سحری را پس از نیمه شب میل کنید چون باعث می‌شود مقاومت فرد روزه‌ دار به ویژه در روز‌های اول ماه رمضان، در برابر تشنگی و گرسنگی بالا برود.

یکی از موارد اشتباه غذایی در سحر، غذا خوردن زیاد و با سرعت است که بلافاصله بعد از چند روز سیستم گوارشی فرد را تخریب می‌کند. سنگینی معده، طی نشدن روند طبیعی مراحل هضم غذا در طول روز، ترشی معده و در ادامه آن ناراحتی‌های معده و روده از عواقب این کار هستند.

استفاده از غذا‌های پر پروتئین مثل تخم مرغ، سویا، گوشت، مرغ، ماهی، لبنیات و حبوبات در وعده سحری باعث می‌شود که قند خون دیرتر افت پیدا کند و کمتر احساس ضعف کنید. همچنین از مصرف مواد غذایی پر فیبر مانند سبزی و میوه دریغ نکنید.

بهترین نوشیدنی برای جلوگیری از تشنگی در روزه‌ داری، آب است که البته می‌توان آن را با کمی آب‌لیموی تازه طعم دار کرده و نوشید. البته بهتر است هنگام سحری آب زیاد ننوشید همچنین در سحر نوشابه‌های گاز‌دار اصلاً مصرف نکنید و از مصرف ته دیگ و غذا‌های بسیار چرب و شور مانند برنج و ماکارونی پرهیز کنید.

بهترین سبزی ای که می توان به عنوان سالاد در وعده ی سحری میل کرد، ‌کاهوست. این سبزی در سنجش با دیگر سبزی ها، دارای آب بسیار بالائی است و به همین دلیل، می تواند از احساس تشنگی در طور روز بکاهد. همچنین فیبر بالای آن، مانع ابتلای روزه داران به یبوست می شود.

برخلاف تصور مواد قندی و شیرین مثل زولبیا و بامیه در هنگام سحر باعث افت سریع قند خون و احساس گرسنگی در طول روز می‌ شود.

برای اینکه دیرتر و کمتر احساس تشنگی کنید غذا‌هایی مثل بادمجان، سوسیس و کالباس، سس مایونز، سیر، پیاز و فلفل در وعده سحری مصرف نکنید.

نکته مهم دیگری که باید در این ماه به آن دقت کنید میزان غذایی است که می‌خورید. یکی از مشکلات در سیستم غذایی بسیاری از افراد که روزه می‌گیرند این است که میزان غذا از کنترلشان خارج می‌شود.مثلاً در زمان افطار، چون به وقت شام نزدیک است، حجم غذا باید بسیار کم باشد تا قبل از شام خوردن از معده خارج شده و امکان خوردن غذای اصلی بدون اثر مضر جانبی وجود داشته باشد. از طرف دیگر حجم شام باید به نحوی کنترل شود تا هم امکان خوردن میوه و تنقلات بعد از شام باشد، هم مشکلی در روند خواب پیش نیاورد و هم مانعی بر غذا خوردن در وقت سحر نشود.

یکی از معضلات غذا خوردن در ماه رمضان که معمولاً بنا بر کمبود وقت یا استرس داشتن وقت سحر اتفاق می‌افتد سریع غذا خوردن است. این کار به هر دلیل که باشد تأثیرات مضرش بر روی معده بسیار شدید خواهد بود و عواقبی ناگوار به دنبال خواهد داشت؛ بنابراین با آرامش غذا خوردن و نخوردن آن در شرایط نگرانی، استرس و ناراحتی، بسیار در تأمین سلامتی دستگاه گوارش مؤثر است.

نکته دیگر در مورد تغذیه در ماه رمضان این است که باید به زمان صرف افطار و شام توجه داشت. نباید بدون در نظر داشتن حجم غذای خورده شده در افطار وارد مرحله شام خوردن شد.

فاصله زمانی افطار و شام باید آن‌قدر باشد که در موقع صرف شام غذای هضم نشده در معده نباشد. بهتر است برای افطار خوراکی‌های سبک بخورید که بتوانید زمان شام غذای کافی میل کنید. زمان شام خوردن هم باید طوری برنامه‌ریزی شود که تا قبل از خواب زمان کافی برای هضم وجود داشته باشد و نباید با شکم پر به رختخواب رفت.

یادتان باشد نوع غذایی که هم می‌خورید خیلی مهم است. غذا‌هایی که ما می‌خوریم مهم‌ترین فاکتور تعیین کننده سلامتی و بیماری‌های ماست. عوامل متعددی، چون عدم اطلاع از مواد غذایی، قدرت هوس در انتخاب، انتخاب غذا در تنوعات مکانی-زمانی، تبلیغات تولیدکننده‌ها و انتخاب بر اساس قدرت اقتصادی در انتخاب نادرست غذایی ما دخالت دارند.

در هنگام افطاری چه بخوریم؟
افطار

در زمان افطار به نکات زیادی باید دقت کنید، افطار خود را با آب جوش، شیر یا چای ولرم باز کنید. همچنین از آشامیدن آب یخ یا نوشابه خیلی سرد پرهیز کنید.

هنگام افطار از مواد قندی که به سرعت جذب می‌شود مانند خرما، کشمش، عسل یا نبات استفاده کنید. بهتر است بری افطار سوپ، فرنی یا آش بخورید. گفتنی است؛ اگر آش رشته در زمان افطار می‌خورید باید آن را به عنوان غذای کامل در نظر گرفت.

خوردن برخی غذاهای نامناسب و مشکل ساز در هنگام افطار ـ که متأسفانه تا حدود زیادی متداول است، مانند خوردن آش رشته به همراه نعنا یا پیاز داغ و روغن فراوان، زولبیا و بامیه به مقدار زیاد و تنقلات دیگر ـ باید جزو عادات نامناسب محسوب شود و لازم است اصلاح گردد.

از مصرف زیاد مواد غذایی پر چرب در وعده افطار خودداری کنید زیرا باعث بی اشتهایی در هنگام سحر می‌شوند.

فاصله زمانی بین افطار و شام را رعایت کنید. شام بهتر است از منابع پروتئینی کم چرب باشد.

چای پررنگ نخورید، مواد غذایی شیرین و چرب هنگام افطار، باعث تشنگی می‌شود و مصرف زیاد نوشیدنی‌ها، به‌ویژه مایعات خنک، با رقیق کردن اسید و آنزیم‌های دستگاه گوارش سبب اختلال در هضم و جذب مواد غذایی می‌شود و مشکلاتی مانند درد شکم و نفخ را ایجاد می‌کند.

نوشته باید و نباید های تغذیه ای ماه رمضان؛ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

ماه رمضان می‌آید تا با اعمال و واجباتی نظیر روزه‌داری متوجه اصل خلقت بشر شویم و راه خود را بازیابیم.

به گزارش پایگاه خبری شهید یاران؛ خداوند در قرآن کریم فرموده است «زندگی دنیا جز بازی و سرگرمی چیزی نیست/ انعام 32» اما این بازی آن قدر ما آدم‌ها را به خود مشغول می‌کند که از خویشتن خویش جدا می‌شویم و فراموش می‌کنیم اصلاً برای چه خلق شده و داریم نفس می‌کشیم و ومأموریت و هدف ما از زندگی کردن در این دنیا چیست؟

باریتعالی البته با واجب کردن نماز یومیه روزی پنج مرتبه این مهم را به ما یادآوری می‌کند اما ماه مبارک رمضان توقف‌گاه بزرگی است برای اندیشیدن به این مسأله و برای بازیابی خود.

رمضان الکریم حسنات زیادی دارد که از یک نگاه می‌توان این گونه در مورد آن صحبت کرد که با دستوراتی نظیر روزه‌داری و به سختی انداختن انسان و رساندن انسان به نقطه‌ای که جز نشستن و فکر کردن کار دیگری نمی‌تواند بکند، او را به مبدأ خلقت متوجه می‌سازد و این سؤال را در ذهن او یادآوری می‌کند که «بهر چه آمدم و آمدنم بهر چه بود؟»

در کشاکش اتفاقات تند و سریع و تحولات جذاب و لذت‌بخش دنیا و در میان هزاران هزار خبری که هر روز مخابره شده و از طریق دستگاه‌های مختلف به چشم و گوش ما می‌رسد، ناگهان به ماه مبارک رمضان می‌رسیم که در آن باید یکی از مهمترین روزمرگی‌های خود یعنی خورد و خوراک را در طول روز به مدت یک ماه ترک کنیم.

همین دستورالعمل کوتاه کافی است تا همه برنامه‌های ما تغییر کنند. دیگر توان پرداختن به زندگی مثل روزهای گذشته را نداشته باشیم. جسمی و روحی از دنیا و اخبار آن فاصله می‌گیریم. کمی بیشتر به معنویت می‌پردازیم.

هم آن فاصله گرفتن از دنیا و هم این پرداختن به معنویت در کنار فکر ما که در اثر گرسنگی متوجه اصل خلقت بشر شده است سبب می‌شود تزکیه شویم و اگر در جاده رسیدن به خدا انحرافی پیدا کرده‌ایم به جاده برگردیم.

ماه مبارک رمضان ما را متوجه می‌کند باید در پس زندگی و تلاش در دنیا به چه بیاندیشیم و تمام اعمال و رفتار ما در دنیا باید در چه جهت و هدفی قرار گیرد. این ماه مبارک ما را برمی‌دارد و در جاده رسیدن به خدا قرار می‌دهد.

رمضان ماه امام زمان نیز هست که وعده خداوند است برای گسترش عدل و داد بر روی کره زمین و در بین بشریت. ظهور منجی یعنی رسیدن به عصری که کمال انسان در آن تحقق پیدا می‌کند.

هر چیزی نقطه آغازی دارد و نقطه اوجی که آن را کمال آن چیز گویند و ظهور کمال زندگی بشریت است و این محقق نمی‌شود مگر این که آمادگی آن توسط بشریت حاصل شده باشد. غفلت از این امر یعنی درجا زدن در دنیا.

ماه رمضان این رسالت انسان را نیز یادآوری می‌کند و به انسان متذکر می‌شود آن نقطه رهایی و آرامشی که روح و فطرت تو در تلاطم برای رسیدن به آن است در فرج نهفته است و زندگی تو باید هموارکننده مسیر فرج باشد و این اراده انسان‌ها در این جهت است که فرج را محقق می‌کند وگرنه نه خبری از فرج خواهد بود و نه ظهور و نه کمال و نه آرامش.

ماه مبارک رمضان خیر است و جز خیر چیزی نیست و خیرها درون این ماه قرار گرفته‌اند از موضوع پرهیزگاری و تقوا و تزکیه نفس گرفته تا ظهور و تا قرآن کریم.

نوشته در آستانه ماه مبارک رمضان؛ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.