«…پدر جان، می‌دانم که خیلی دلت می‌خواهد بروی کربلا، به تو قول می‌دهم که اگر لیاقت دیدن امام حسین علیه السلام را داشتم سلامت را برسانم.»

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران، شهیدان! مسیری که رفتید حق بود! برای همین به آن ادامه دادید و نگاه نکردید که چه چیزی انتظار شما را می‌کشد و چگونه قرار است به شهادت برسید. فقط پیش رفتید چرا که می‌دانستید هر چه قدر به پیش بروید، به خداوند نزدیک‌تر خواهید شد. اکنون هم به حق رسیده‌اید! به مقام شهادت رسیده‌اید. مثل شهید پرویز آبکار، فرزند نعمت‌الله، تاریخ شهادت ۱۳۶۱/۴/۲۳.

*زندگی‌نامه
شهید پرویز آبکار در سال ۱۳۴۱ در اصفهان دیده به جهان گشود. او تا کلاس پنجم ابتدایی به تحصیل پرداخت و با شروع حرکت‌های انقلابی در تظاهرات و راهپیمایی‌ها شرکت گسترده‌ای داشت و با پیروزی انقلاب به عضویت سپاه درآمد و به افراد آموزش نظامی می‌داد.

او با شروع جنگ تحمیلی عراق بر علیه ایران از طرف تیپ ۵۵ هوابرد شیراز به جبهه دهلاویه بستان اعزام و در همین جبهه از ناحیه انگشتان دست راست مجروح و در بیمارستان سپاهان اصفهان یک ماه بستری شد و بعد از آن دوباره راهی جبهه‌های نبرد شد و سرانجام در جبهه شلمچه در تاریخ ۱۳۶۱/۴/۲۳ به درجه رفیع شهادت نایل شد.

*وصیت‌نامه
گمان نکنید آنان که در را خدا کشته شده‌اند، مردگانی هستند. بلکه آنان زنده‌اند و در بارگاه پروردگارشان روزی می‌گیرند.(سوره آل عمران، آیه ۱۶۹)
به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان. به نام آن که همه چیزم از اوست و زنده به اویم.
بارالها، ای رحمان و ای رحیم، ای پناه بی‌پناهان، ای محبوب و ای معبود من، چیزی با ارزش‌تر از جانم ندارم که تقدیم راهت کنم. قبول بفرما

خداوندا، حمد و ثنایم را بپذیر، هدایتم فرما و گناهانم را ببخش. دریچه مغفرتت را به رویم باز کن و مرا در جوار رحمت خود به سوی بهشت راه نمای. خداوندا، مرا شهید بمیران، شاید خون من کمکی باشد برای تداوم انقلاب اسلامی.
ملت شهید پرور ایران، اسلام و رهبر را یاری دهید، مبادا این قلب تپنده مستضعفان جهان را تنها بگذارید. ندای او را لبیک گویید و بگویید ما اهل کوفه نیستیم و تا طرفدار ولایت فقیه هستید به کشور و اسلام شما ضربه‌ای وارد نخواهد شد. به خدا سوگند اگر تکه تکه‌ام کنند و خونم را بر زمین بریزند در هر قطره خونم نام رهبرم خمینی را خواهید دید.

سلام بر پدر عزیزم، ابراهیم زمان. کسی که فرزندش را به خدا هدیه داد. درود بر تو که مرا این گونه و در این راه پرورش دادی و بزرگ کردی.
پدر جان، می‌دانم که خیلی دلت می‌خواهد بروی کربلا، به تو قول می‌دهم که اگر لیاقت دیدن امام حسین علیه السلام را داشتم سلامت را برسانم.
سلام بر تو ای مادر عزیز، ای مادری که فرزندت را روانه میدان نبرد با کفار کردی و توانستی بر احساس مادرانه‌ات غلبه کنی و غم به دل راه ندهی و گریه نکنی چون رضای خدا در این امر می‌باشد.
خواهرم، من راه حسین را انتخاب کردم و از تو می‌خواهم همین گونه که می‌روی راه زینب را ادامه دهی.
از شما می‌خواهم که مرا در تکیه شهدا دفن کنید و از همه دوستان و آشنایان حلالیت بطلبید. شب‌های جمعه مرا فراموش نکنید. پرویز آبکار ۱۳۶۱/۳/۱۲.

شادی روح شهید پرویز آبکار صلوات؛ «الَّلهُمَّ صلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم»، اللهم الرزقنی توفیق الشهادت فی سبیلک.

نوشته «گلستان‌نامه»؛ اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

گردهمایی کودکان عاشورایی با شعار «میهمانان کوچک امام حسین (ع)» به همت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان کردستان در مهدیه سنندج برگزار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری شهید یاران از کردستان؛ این گردهمایی با حضور کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۲ سال به همراه خانواده‌هایشان و معاون سیاسی امنیتی استانداری کردستان، مدیر کل آموزش و پرورش استان، رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی و دیگر مدیران کل ادارات استان و شهرستان سنندج  عصر امروز یکشنبه اول مرداد ۱۴۰۲ برگزار شد.

 قصه‌گویی، مداحی، تعزیه، پرده‌خوانی، معرفی کتاب و شعرخوانی از جمله برنامه‌های این گردهمایی بود که با حضور کودکان و نوجوانان در مهدیه سنندج برگزار شد.

این برنامه که به صورت هم‌زمان در سراسر کشور برگزار شد با هدف توسعه و ترویج  فرهنگ عاشورایی در میان کودکان و نوجوانان در راستای تحقق ایمان دینی صورت پذیرفته است.

لازم به ذکر است گردهمایی کودکان عاشورایی با همکاری معاونت پرورشی و فرهنگی آموزش و پرورش، هیات امنای مهدیه سنندج و مدیریت بانک کشاورزی استان برگزار شد.

نوشته به همت کانون فکری وپرورشی کودکان ونوجوانان استان کردستان برگزار شد: اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.

عالمی که تمام سفرهای زیارتی خود را پیاده رفت

وی با اشاره به اینکه مرحوم شیخ عبدالله بختیاری معروف بود به شیخ عبدالله پیاده زیرا تمام سفرهای زیارتی عمر خود را با پای پیاده رفته بود، گفت: از قم تا مشهد، از مشهد تا کربلا، از کربلا تا نجف و … همه را با پای پیاده می‌رفت. برخی بزرگان همچون آیت‌الله بهاءالدینی و آیت‌الله بهجت که ایشان را می‌شناختند، می‌گفتند که او طی‌العرض هم دارد. او از لُرهای بختیاری بود و بسیار هم باصفا بود. او ۲۰ سال پایان عمرش را در قم بود.

فردی که فقط برای چای خوردن به هیأت می‌رفت

عالی گفت: او نقل می‌کرد که در دوران جوانی در یکی از جلسات ایام عاشورا، فردی را همیشه می‌دیدم. او در جلسه نه سخنرانی گوش می‌داد، نه به روضه توجه داشت و نه سینه‌زنی می‌کرد، او فقط برای چای خوردن به جلسه می‌آمد. او می‌گفت بارها او را در جلسات هم نجف و هم کربلا دیده بودم. زمانی که به جلسه‌ای می‌آمد تنها پذیرایی‌ها را می‌خورد و اصلاً اهل گریه نبود. او می‌گفت من از این فرد بدم می‌آمد و حس تنفر به او داشتم.

این سخنران مذهبی گفت: مرحوم پیاده تعریف می‌کرد که من به قم آمدم و یک مرتبه به حسینیه کربلایی‌های قم برای روضه رفته بودم و دیدم که این فرد هم حاضر است. او باز هم همان خصلت را داست و تنها دنبال چای خوردن بود.

تو که در هیأت فقط چای می‌خوردی! این جا را در برزخ از کجا آوردی؟

وی تصریح کرد: بعد از مدتی این فرد از دنیا می‌رود و مرحوم پیاده خبردار می‌شود. مرحوم پیاده می‌گفت: عالم قبر و برزخ او را به من نشان دادند. دیدم جایش بسیار خوب است. به او گفتم فلانی تو که در جلسات نه سینه می‌زدی، نه گریه می‌کردی و فقط در جلسات چای می‌خوردی؟ این جا و مکان برای تو چگونه به دست آمده است؟

عالی افزود: آن فرد گفت این مکان را امام حسین (ع) را به من داده و فرموده تا قیامت فعلاً اینجا باش، در قیامت بهتر از این را به تو خواهم داد.

مگر من چای غیر امام حسین(ع) را هم می‌خوردم؟

این سخنران مذهبی گفت: مرحوم پیاده می‌گفت: من به او گفتم تو که کاری نکردی، تنها چای می‌خوردی! امام حسین (ع) برای چی این‌ها را به تو داده است؟ او با تندی به من گفت: شیخ عبدالله مگر من چای غیر امام حسین (ع) را هم می‌خوردم؟ یعنی من چای نخورده نبودم اما می‌آمدم که چای امام حسین (ع) را بخورم. شیخ عبدالله می‌گفت من اینقدر حسرت می‌خوردم که چه اشتباهی می‌کردم. امام حسین (ع) چای خورش را هم قبول دارد و به او هم توجه دارد.

نوشته عنایت امام حسین(ع) به کسی که در هیأت فقط چای می‌خورد اولین بار در پایگاه خبری شهید یاران. پدیدار شد.